Never Miss a Post. Subscribe Now!

© 2023 by Kathy Schulders. Proudly created with Wix.com  

  • Grey Twitter Icon
  • Grey LinkedIn Icon
  • Grey Instagram Icon
  • Grey Pinterest Icon

THANOS STATHOPOULOS

stathopoulost@gmail.com

Η εμμονή με τον αθλητισμό ξεκίνησε από πολύ νωρίς. Πρέπει να ήταν στις αρχές των '80s. Εχοντας προλάβει τις γειτονιές, τότε που περνούσε ένα αυτοκίνητο ανά δύο...ημέρες,η πρώτη αθλητική εικόνα που έρχεται στο μυαλό, είναι μια ξεφτισμένη μπάλα ποδοσφαίρου. Απ’ αυτές που η πορτοκαλί ή μαύρη (ανάλογα την μπάλα) σαμπρέλα, έκανε την εμφάνισή της από τις ραφές. 

Η ιδέα ενός παιδικού φίλου να διοργανώσουμε ένα είδος δεκάθλου στη γειτονιά (τρομάρα μας), ήταν αυτή που άρχισε να ανοίγει τους αθλητικούς μου ορίζοντες. Τρέξιμο (100μ, 200μ, 400μ, 800μ.), σφαιροβολία (πετροβολία για την ακρίβεια), ακόντιο (από σωλήνες της πλησιέστερης οικοδομής), μήκος, μερικές φορές και ύψος αν φυσικά υπήρχε κανένα παλιό στρώμα και, για το τέλος,ο δικός μας μαραθώνιος. Μη νομίζετε, καμιά 20αριά γύρους κάναμε το τετράγωνο και ουσιαστικά κέρδιζε ο τελευταίος που έμενε όρθιος.

 

Αυτό ήταν. Η αγάπη έγινε λατρεία για τον αθλητισμό. Πρώτη αγάπη (και παντοτινή) το βάδην! Ναι, αμέ. Στον “μαραθώνιο” που ανέφερα παραπάνω, η αντοχή ενός 6χρονου παιδιού, όση ενέργεια κι αν έχει, δεν κρατάει πολύ. Ετσι λοιπόν φρόντιζα να τελειώνω τον αγώνα με γρήγορο βάδην. Γρήγορα κύριε Βασίλη (μπαμπάς) στον Πανελληνίο Γ.Σ για δελτίο. 

 

Για να μην κουράζω, το βάδην έγινε μήκος, το μήκος 100μ. και από εκεί και πέρα ακολούθησε το ακόντιο. Πήγα μια βόλτα και στα βαριά (πάλη, πυγμαχία). Οι αθλητικές μου δραστηριότητες συνεχίστηκαν με τα κλασικά. Ποδόσφαιρο, μπάσκετ, βόλεϊ. 

 

Στα τελευταία δύο, το ύψος δεν βόλευε και πολύ για να είμαι ειλικρινής. Ούτε στο πρώτο βοήθησε βέβαια. Τερματοφύλακας 173 εκατοστών δεν υπήρξε και δεν θα υπάρξει ποτέ. Για το επίπεδο που ήθελα. 

 

Ο Βέλμιρ Ζάετς στην Παιανία μόνο που δεν έσκασε στα γέλια, όταν του είπα σε ποια θέση παίζω. Το ίδιο και ο συγχωρεμένος Μίλτος Παπαποστόλου, όταν ήταν στην Καλλιθέα. Και αφού ύψος δεν έπαιρνα, είπα να κάνω μια μετατροπή στα δοκάρια. Futsal! Εξαιρετική επιλογή. 

 

Μου πήρε 10 χρόνια (με 30 συμμετοχές στην Εθνική) για να ξεκολλήσω. Ημι-επαγγελματική κατάσταση. Για το… σβήσιμο μπήκε και το τένις στη λίστα. Απλά εκπληκτικό. Τέσσερα χρόνια με διαλείμματα. Δεν υπάρχει καλύτερη αίσθηση από το να αγωνίζεσαι 3-4 ώρες γεμάτος αδρεναλίνη. 

 

Αμέσως μετά ήταν πιο χρήσιμο και πιο εύκολο να γράφεις γι’ αυτά τα αθλήματα, παρά να τα παίζεις. Αντί να γίνω προπονητής ακαδημιών ή κάτι τέτοιο, αποφάσισα να τα προβάλω στη διάσταση που πρέπει και με το σεβασμό που τους αξίζει. Δάσκαλος και μέντορας, ο Πέτρος Λινάρδος. Η τιμή μεγάλη και η τύχη βουνό που γνώρισα ένα από τα λίγα πολύτιμα πετράδια της ελληνικής δημοσιογραφίας.   

 

Στα 10 χρόνια που ασχολούμαι με τη σύνταξη σε διάφορα έντυπα και Μέσα (Kingbet, 12X-BOOK, ένθετα Ελευθεροτυπία, Espresso, Sportday, λίγο από τηλεόραση, λίγο από ραδιόφωνο) είναι η πρώτη φορά που αισθάνομαι ελεύθερος να γράψω όσα περισσότερα μπορώ για αυτά τα παιδιά που προσφέρουν πολλά και αξίζουν περισσότερα. 

 

Από αυτό εδώ το blog θα δείτε αρκετά αθλήματα και θα διαβάσετε όμορφες ιστορίες από αθλητές και αθλήτριες στα μάτια των οποίων βλέπω τη δική μου παιδική τρέλα. Μια τρέλα που κράτησε 25 χρόνια (ως ενεργός αθλητής) και συνεχίζει να ζει μέσα από τα κείμενα.