• Thanos Stathopoulos

ΑμεΑ | Αλεξάνδρα Σταματοπούλου: "Ευλογία το μετάλλιο στο Λονδίνο"

Η πρώτη της συμμετοχή σε Παγκόσμιο πρωτάθλημα στη νέα της κατηγορία (S4) συνοδεύτηκε από το ασημένιο μετάλλιο, αλλά από νέο Πανελλήνιο ρεκόρ. Η αδρεναλίνη που μετατράπηκε σε χιούμορ, η ανέλπιστη δεύτερη θέση, αλλά και το μεγάλο κίνητρο. Μια συζήτηση με την απολαυστική Αλεξάνδρα Σταματοπούλου

Η Αλεξάνδρα Σταματοπούλου είναι ένας από τους πολλούς λόγους που λατρεύω αυτό που υπηρετώ. Όπως κι αν λέγεται αυτό. Είναι απόλαυση να γνωρίζεις τέτοιους ανθρώπους και είναι μεγάλη τιμή να σου εξομολογούνται μια τεράστια επιτυχία τους.


Εδώ και περίπου ένα χρόνο που γνωριζόμαστε, έχουμε μιλήσει αρκετές φορές και πάντα απολαμβάνω αυτά που λέει, αλλά και τον τρόπο που τα διηγείται. Είναι μοναδικός.


Πριν από μερικές ημέρες κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο σ' ένα ακόμη Παγκόσμιο πρωτάθλημα. Αυτή τη φορά όμως το μετάλλιο ήταν κάπως ιδιαίτερο...



Ήταν η πρώτη φορά που η Σταματοπούλου αγωνιζόταν στην κατηγορία S4 και όχι μόνο κατάφερε να αντεπεξέλθει, αλλά και να γυρίζει με μετάλλιο σημειώνοντας νέο Πανελλήνιο ρεκόρ.


"Δεν περίμενα το βάθρο"

Ήταν ένα Παγκόσμιο πρωτάθλημα, το οποίο γνώριζα ότι περίμενε με μεγάλη αγωνία. Όχι τόσο για το αποτέλεσμα, αλλά για να τσεκάρει τις αντοχές της, που για μια ακόμη φορά της απέδειξαν το πόσο δυνατή και σημαντική αθλήτρια είναι.


"Αυτό που λες ισχύει. Περίμενα με μεγάλη αγωνία για να γνωρίσω τις νέες συνθήκες, τις νέες αθλήτριες που είχα να αντιμετωπίσω στην καινούργια μου κατηγορία (S4). Ξέρεις, η αλήθεια είναι ότι με τρομάζει ιδέα του άγνωστου".


"Χωρίς αυτό να σημαίνει φυσικά ότι δεν θα προσπαθήσω να αντεπεξέλθω στα νέα δεδομένα. Αυτό όμως ήταν και το μεγαλύτερο άγχος για μένα. Ήξερα ότι όλη τη χρονιά είχα δουλέψει όπως έπρεπε, οπότε ήλπιζα σε μια καλή θέση".



"Μπορώ να σου πω ότι δεν περίμενα το βάθρο, ούτε φυσικά τη δεύτερη θέση. Περίμενα να είμαι στην 6άδα, αλλά μέχρι εκεί. Γι' αυτό και το πάλεψα αρκετά. Το βάθρο στο Λονδίνο ήταν ευλογία για μένα".


"Ήμουν σίγουρη ότι θα δώσω μια όμορφη μάχη με μένα"

Στον τελικό των 50μ. ύπτιο, η Σταματοπούλου έδωσε έναν εξαιρετικό αγώνα. Έτσι όπως της ταιριάζει, έτσι όπως της αξίζει. Αν και ήταν ο πρώτος τελικός σε Παγκόσμιο πρωτάθλημα στη νέα της κατηγορία, εκείνη έμοιαζε σαν να αγωνιζόταν για πολλά χρόνια στην S4. H ίδια πάντως έδωσε τη δική της εξήγηση για την παρουσία της στον τελικό.


"Έδειχνε ό,τι ακριβώς ένιωθα εκείνη τη στιγμή. Είναι αδύνατο να δείξεις πάνω στον αγώνα κάτι που δεν σε εκφράζει, κάτι που δεν θέλεις να κάνεις ή δεν νιώθεις να κάνεις. Όπως σου είπα δεν ήμουν σίγουρη για κανένα αποτέλεσμα".

Έχω πάντα ως στόχο να βελτιώνω τους χρόνους μου κι όταν έρχεται μια τόσο καλή θέση, σίγουρα να ξέρεις ότι έχω δώσει μια τεράστια μάχη μέσα μου, για τους δικούς μου λόγους

"Ήμουν όμως σίγουρη ότι θα δώσω μια όμορφη μάχη με μένα. Δεν σκέφτηκα καν τον ανταγωνισμό απέναντι στις δυνατές αθλήτριες".


"Έτσι όπως φάνηκα στο νερό, ήμουν και στο calling room, όπου για κάποιο λόγο η αδρεναλίνη που είχε φτάσει στα ύψη μετέτρεψε το άγχος σε χαμόγελο. Τι πιο όμορφο;".


"Αυτό το γεγονός μου έφτιαξε τη διάθεση κατά τη διάρκεια του τελικού. Δεν με απασχολούσε το αποτέλεσμα. Απλά είχα χαρεί με την κούρσα μου".


"Το πιο δύσκολο μετάλλιο"

Μεξικό Σίτι 2017, Λονδίνο 2019. Δύο πόλεις, δύο Παγκόσμια πρωταθλήματα, αμέτρητα μετάλλια. Όλα τα χρώματα, εκτός από το χρυσό...


Η αλήθεια είναι ότι δεν τη νοιάζει. Ποτέ δεν την ένοιαζε, ασχέτως αν πιο παλιά έλεγε το αντίθετο. Έχει μια τεράστια προσωπικότητα και πλέον εκεί που εστιάζει δεν είναι στο...δέντρο, αλλά στο δάσος.


"Ήταν δύο διαφορετικοί αγώνες. Στο Μεξικό ήμουν στην S3 και λόγω των μειωμένων συμμετοχών θεωρώ ότι το μετάλλιο ήταν μια πιο εύκολη διαδικασία, χωρίς φυσικά να μειώνω την προσπάθειά μου που ήταν εξίσου σημαντική".

"Έτσι όπως φάνηκα στο νερό, ήμουν και στο calling room, όπου για κάποιο λόγο η αδρεναλίνη που είχε φτάσει στα ύψη μετέτρεψε το άγχος σε χαμόγελο. Τι πιο όμορφο;".

"Πλέον όμως νομίζω, συμμετέχοντας στην S4, ότι στο Λονδίνο λόγω του ότι οι συμμετοχές ήταν σχεδόν απ' όλες τις χώρες, ήταν αρκετά πιο δύσκολοι αγώνες για μένα. Ήταν ένα δύσκολο μετάλλιο".


"Αυτό το απέδειξε και η κούρσα μου στα 50μ. ελεύθερο, όπου τερμάτισα στην τέταρτη θέση, για την οποία μπορώ να πω ότι νιώθω επίσης μεγάλη χαρά γιατί πάλεψα μέχρι το τέλος".


"Όσο για το χρυσό μετάλλιο που λες...Αν με ρωτούσες πέρσι θα σου απαντούσα, λανθασμένα φυσικά, ότι το κυνηγάω. Πλέον δεν είναι στόχος καν το μετάλλιο, αλλά να δίνω τη μάχη μου επάξια με πολύ καλές αθλήτριες και αρκετά μικρότερης ηλικίας".


"Αυτό με χαροποιεί και με γεμίζει ως άνθρωπο. Όσο μεγαλώνω αλλάζουν και οι απαιτήσεις που έχω από τον ίδιο μου τον εαυτό. Ωστόσο, οφείλω να πω ότι στην αλλαγή του τρόπου σκέψης μου μεγάλο ρόλο έπαιξε ο κορυφαίος συναθλητής μου, Μπάμπης Ταϊγανίδης".

"Θεωρούσα ότι πρέπει να είμαι τέλεια προκειμένου να σέβονται οι άλλοι τον αγώνα μου. Μετά όμως από πολλές συζητήσεις με τον Μπάμπη (Ταϊγανίδης) περί αξίας προς τους ανθρώπους που παρακολουθούν ένα γεγονός, κατάλαβα ότι τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι".

Για την αγαπημένη Διοτίμα και όχι μόνο...

Σε μια ακόμα μεγάλη διοργάνωση έδωσε έναν μεγάλο αγώνα. Έναν αγώνα που θα μπει στο δικό της χρονοντούλαπο, που θα μείνει χαραγμένος στο μυαλό της και θα πάρει τη θέση που αξίζει στην καρδιά της.


Ένας αγώνας όμως ο οποίος ήταν ιδιαίτερος, για τους δικούς της λόγους. Αγωνίστηκε για δύο αγαπημένα της πρόσωπα, τα οποία φρόντισε να τα τιμήσει και με το παραπάνω. Όχι απαραίτητα για το μετάλλιο που πήρε, αλλά κυρίως για το γεγονός ότι έδωσε τα πάντα μέσα στη πισίνα.


"Αγωνίστηκα στη μνήμη μιας πολύ καλής μου φίλης, η οποία έπασχε από σκλήρυνση κατά πλάκας (Σ.Κ.Π), αλλά και για τη μητέρα μου (Διοτίμα), η οποία δίνει τη δική της μάχη με τον καρκίνο. Της αφιερώνω το μετάλλιο με όλη μου την αγάπη, για την αξιόλογη προσπάθεια που κάνει".


"Το χαμόγελο που είδες στην αρχή και στο τέλος της κάθε κούρσας ήταν ότι τα καταφέραμε! Όποιο κι αν ήταν το αποτέλεσμα. Καταφέραμε να είμαστε εδώ και να μαχόμαστε η κάθε μια για το δικό της λόγο".


"Από την άλλη θέλω να ευχαριστήσω τον προπονητή μου Μιχάλη Νικόπουλο, που ήταν δίπλα μου σε όλη την προσπάθεια που έκανα, αλλά και στον εθελοντή Νίκο Πουλόπουλο που με βοήθησε στις φυσιοθεραπείες μου στο ΑΝΑΠΤΥΞΗ, όπως φυσικά και το χορηγό μου την εταιρία PwC".

Never Miss a Post. Subscribe Now!

© 2023 by Kathy Schulders. Proudly created with Wix.com  

  • Grey Twitter Icon
  • Grey LinkedIn Icon
  • Grey Instagram Icon
  • Grey Pinterest Icon