• Thanos Stathopoulos

Νταρτς | Κώστας Σακελλαρίου: Επέστρεψε για να μείνει...

Η κόντρα του 1993 (Winmau World Masters) απέναντι στον τότε Νο 1 του κόσμου, Steve Beaton, το νόσημα που τον υποχρέωσε να εγκαταλείψει τα βελάκια, αλλά και το κίνητρο χάρη στο οποίο επέστρεψε στη δράση μετά από 15 χρονιά, φτάνοντας μάλιστα στον τελικό των Διασυλλογικών. Αυτή είναι η ιστορία του Κώστα Σακελλαρίου

Την εποχή που άφηνε (προσωρινά) τα βελάκια από τα χέρια του (2003) η αλήθεια είναι ότι δεν είχα προλάβει να ασχοληθώ με τα ελληνικά δρώμενα των darts.


Επομένως, το γεγονός ότι έφτασε μέχρι τον τελικό των Διασυλλογικών την περασμένη περίοδο, αλλά και η συμμετοχή του (τέταρτη παρακαλώ) στο Παγκόσμιο Κύπελλο μου έκανε μεγάλη εντύπωση.


Ο κόσμος των ελληνικών darts μου μίλησε με τα καλύτερα λόγια για τον Κώστα Σακελλαρίου. Ένας "προσγειωμένος" παίκτης κι ένα πολύ καλό βελάκι. Αυτό το διαπίστωσα κι εγώ ο ίδιος στο πρόσφατο Παγκόσμιο Κύπελλο στο Κλουζ.


Από τους πλέον σταθερούς παίκτες της Εθνικής ομάδας των ανδρών, το βελάκι του οποίου οδήγησε τη ομάδα στους "32" (στα ομαδικά), στην αναμέτρηση με το Τζέρσεϊ, για να ηττηθεί λίγο αργότερα από την πανίσχυρη Αγγλία.


Ο μοναδικός Έλληνας παίκτης που κατάφερε να φτάσει στους "32" στα ατομικά στη συγκεκριμένη διοργάνωση. Ένας παίκτης ηλικίας 57 ετών που κανείς δεν ξέρει τι θα συνέβαινε αν στα 41 δεν υποχρεωνόταν να παρατήσει κάτι το οποίο αγαπούσε τόσο πολύ...

Ας δούμε λοιπόν ποιος είναι ο Κώστας Σακελλαρίου...


Η μάχη με τον Νο 1 του κόσμου!

Στη...δύση του 1990 ο Κώστας Σακελλαρίου ξεκινάει το δικό του "ταξίδι" στον κόσμο των darts. Τρία περίπου χρόνια αργότερα (1993) θα βρεθεί στο Earls Court του Λονδίνου, ανάμεσα στους καλύτερους του κόσμου, για το Winmau World Masters.


Τι εστί Winmau World Masters; Πρόκειται για το πιο ιστορικό και μεγαλύτερο επαγγελματικό τουρνουά της BDO, το οποίο προηγήθηκε (χρονικά) και από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της BDO που ξεκίνησε τέσσερα χρόνια αργότερα.


"Η αλήθεια είναι ότι βρισκόμουν στην καλύτερη αγωνιστική μου κατάσταση", θα πει ο Σακελλαρίου. "Στον τελικό του ομίλου (32 όμιλοι/16 παίκτες το κάθε γκρουπ), αντιμετώπισα τον τότε Νο 1 του κόσμου, Steve Beaton."


"Ηττήθηκα με 2-0 σετ (3-2, 3-2), αν και στα τελευταία leg και των δύο σετ έριχνα πρώτος. Όμως εκείνη την εποχή ο Beaton ήταν πραγματικά εξαιρετικός. Έκλεισε το πρώτο σετ με 11 βελάκια, ενώ το δεύτερο έκλεισε με 12 τσεκάροντας το 125 (Bull-25-Bull)."


Για τη ιστορία, ο Steve Beaton στη συνέχεια θα κατακτήσει το τουρνουά, επικρατώντας στον τελικό του Σκωτσέζου Les Wallace με 3-1 (πρώτος και μοναδικός τίτλος για τον Άγγλο), ενώ την επόμενη σεζόν θα φτάσει και πάλι στον τελικό, όπου θα ηττηθεί από τον Ουαλό Richie Burnett με 3-2.


Μάλιστα ο Έλληνας darter θα πετύχει το "κακό παιδί" των darts, Les Wallace στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1996 τον οποίον και θα κερδίσει με 4-1, λίγους μήνες νωρίτερα πριν ο Σκωτσέζος κατακτήσει το μοναδικό του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα (1997).


Η ουσία όμως ήταν ότι ο Σακελλαρίου έπεσε στα...βαθιά και όχι μόνο κολύμπησε, αλλά κατάφερε να βγει και στην ακτή. Η αντίληψή του στο παιχνίδι ήταν σε υψηλό επίπεδο, τα βελάκια εξαιρετικά, αλλά η συνέχεια δεν θα ήταν ανάλογη...


Το νόσημα και η (προσωρινή) εγκατάληψη...

Ο Σακελλαρίου φροντίζει να βρίσκεται πάντα ανάμεσα στους καλύτερους στις εγχώριες διοργανώσεις. Ένας πολύ καλός παίκτης κι ένας εξαιρετικός χαρακτήρας.


"Όπως ανέφερα και πριν η αλήθεια είναι ότι βρισκόμουν στην καλύτερη αγωνιστική κατάσταση. Ωστόσο υποχρεώθηκα να εγκαταλείψω τα βελάκια το 2003. Ένα αυτοάνοσο νόσημα (ψωριασική αρθρίτιδα) μ' έκανε να αποσυρθώ από το χώρο".


Μετά από 13 γεμάτα χρόνια στα βελάκια υποχρεώνεται να σταματήσει. Δεν ήξερε για πόσο, αλλά και κυρίως αν θα καταφέρει να επιστρέψει.


Η ηλικία του δεν ήταν απαγορευτική για τα βελάκια, όμως από την άλλη όταν σταματάς στα 41 και όσο η επιστροφή σου καθυστερεί είναι λογικό να απογοητεύεσαι...


Η επιστροφή 15 χρόνια μετά...

Ο...διακόπτης του Κώστα Σακελλαρίου χρειάστηκε 15 χρόνια για να γυρίσει...Αφορμή; Ένα ουσιαστικά reunion παλιών παικτών στη Νέα Μάκρη, το οποίο όμως ήταν και καθοριστικό για την επιστροφή του πλέον 55χρονου (τότε) darter.


"Το καλοκαίρι του 2017 ο πολύ καλός μου φίλος και "θρύλος" των ελληνικών darts, Διονύσης Πηλιχός, με ενημέρωσε ότι θα γίνουν κάποιες απονομές για να τιμήσει παλιούς Πρωταθλητές."


"Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε στη Νέα Μάκρη. Εκεί η αγάπη για τα βελάκια και η φλόγα του πρωταθλητισμού με έκαναν να επιστρέψω."


"Ένα μήνα μετά, ξεκινώντας από το μηδέν και έχοντας ως "αγκάθι" την αρθρίτιδα, η οποία με υποχρέωσε να αλλάξω στιλ και να δουλέψω διαφορετικά, κατάφερα να κατακτήσω το πρώτο μου τουρνουά μετά από 15 χρόνια."


"Αυτό ήταν! Αυτό μου έδωσε να καταλάβω ότι μπορώ να είμαι και πάλι ανταγωνιστικός, παρά τα 57 μου χρόνια, παρά την αρθρίτιδα και παρά την απουσία των 15 ετών".