• Thanos Stathopoulos

Η "διαβολοβδομάδα", η θεσμική ευθύνη και ο αποκλεισμός που θύμισε US Open...

Η εβδομάδα ξεκίνησε από την αρχή άσχημα για τον Στέφανο Τσιτσιπά και ολοκληρώθηκε με τον πιο πικρό τρόπο. Το περίφημο toilet break, οι ευθύνες της ATP, αλλά και το... copy paste μπλακ-άουτ



Αναμφίβολα το πρόσωπο της εβδομάδα στο Σινσινάτι ήταν ο Στέφανος Τσιτσιπάς. Η αρχή έγινε μία μέρα πριν από την πρεμιέρα του απέναντι στον Σεμπάστιαν Κόρντα, μετά τις δηλώσεις του περί εμβολιασμού, συνεχίστηκαν με τη... δευτερολογία του μετά από το παιχνίδι με τον Αμερικανό και το κερασάκι στην τούρτα ήρθε με τα όσα έγιναν στον ημιτελικό απέναντι στον Αλεξάντερ Ζβέρεφ.


Για να είμαι ειλικρινής, στα περισσότερα, από τα οποία είχαν ως πρωταγωνιστή τον Στέφανο Τσιτσιπά δόθηκε μεγαλύτερη σημασία απ' όσο θα έπρεπε. Τόσο από εκείνους που τον αγαπούν, όσο και από εκείνους που αγαπούν να τον... μισούν.


Προσωπικά, το μοναδικό που ίσως θα έπρεπε να αποφευχθεί ήταν η κατά κάποιο τρόπο "ανάλυση" περί εμβολίου που προσπάθησε να κάνει στις δηλώσεις του μετά το παιχνίδι με τον Σεμπάστιαν Κόρντα, οι οποίες κλιμάκωσαν το ήδη φορτισμένο "debate" που ταλαιπωρεί τη χώρα μας τους τελευταίους μήνες ανάμεσα σε εμβολιασμένους και μη.


Δηλώσεις που ουσιαστικά ένωσαν έναν κοινωνικοπολιτικό τόξο από μη εμβολιασμένους, από φαν του ίδιου και από πολιτικούς της αντιπολίτευσης.


Οι επιθέσεις-εκατέρωθεν-στην "αρένα" των social-media δημιούργησαν ένα βαρύ κλίμα (ακόμα... τρεντάρει το #Tsitsipas) που έφτασε μέχρι το Σινσινάτι, με αποτέλεσμα να δημιουργήσει μια έντονη δυσαρέσκεια μέσα στο ελληνικό team.


Από που φάνηκε αυτό; Από το γεγονός ότι ο Απόστολος Τσιτσιπάς έσπευσε να προβεί σε δηλώσεις στην ΕΡΤ, κάτι που όσα χρόνια παρακολουθώ την πορεία του Στέφανου Τσιτσιπά, δεν το έχω δει ποτέ...


'Ενα ακόμη στιγμιότυπο που φανερώνει ότι το κλίμα στην ομάδα του Τσιτσιπά ήταν μερικώς επηρεασμένο από την όλη κατάσταση που είχε δημιουργηθεί, ήταν και ο υπερβολικός πανηγυρισμός-ξέσπασμα, του νεαρού Έλληνα τενίστα, μετά το τέλος της αναμέτρησης με τον Ιταλό Λορέντζο Σονέγκο, ο οποίος δεν μπορεί να συγκριθεί ούτε καν με την επική ανατροπή στον προημιτελικό του αυστραλιανού όπεν απέναντι στον Ράφα Ναδάλ!

Διάβασα πολλές απόψεις, με πολλούς διαφώνησα, με άλλους συμφώνησα και με άλλους συμφώνησα ότι διαφωνώ... Καμία άποψη δεν "πέταξα" στα... σκουπίδια, καμία άποψη δεν υποτίμησα. Όλες είναι σημαντικές.


Η δική μου, σε αυτό το πρώτο σκέλος της... διαβολοβδομάδας, είναι ότι ο Τσιτσιπάς ήρθε η ώρα να δημιουργήσει μια ομάδα επικοινωνιολόγων-συμβούλων γύρω του στα πρότυπα των κορυφαίων τενιστών, έτσι ώστε να αποφεύγονται αυτές οι αστοχίες.


Εκτιμώ, ότι μια τέτοια προσθήκη θα τον βοηθήσει έτσι ώστε να γίνει έμπειρος και εκτός κορτ, γιατί μέσα σε όλα που του προσάπτουν θα πρέπει με όση ψυχραιμία διαθέτει ο καθένας, να καταλάβουν ότι μιλάμε για έναν νέο 23ων ετών. Δεν θυμάμαι καν τι έκανα βασικά σε αυτή την ηλικία. Ή μάλλον θυμάμαι, αλλά το προφίλ του blog δεν επιτρέπει να γραφτούν...


To Toilet Break και οι υπερβολές...


Πάμε τώρα να δούμε αυτά τα οποία ξεκίνησαν νέο γύρο αντιδράσεων στο πρόσωπο του Τσιτσιπά. Όπως ανέφερα χθες στο ραδιόφωνο του Real fm, όπου είχα την τιμή να είμαι καλεσμένος των καλών συναδέλφων Δημήτρη Σταυρακάκη και Άρη Νικολάκη, το όλο θέμα με το περίφημο toilet break είναι θεσμικό!


Πάντα γινόταν. Το έχει κάνει ο Ρότζερ Φέντερερ στο παιχνίδι με τον Ζο Γουίλφριντ Τσονγκά, στον επικό προημιτελικό του Γουίμπλεντον το 2011, με τον Ελβετό να παίρνει τα πρώτα δύο σετ, τον Γάλλο να ισοφαρίζει και τον Φέντερερ να "εξαφανίζεται" για αρκετά λεπτά πριν επιστρέψει για το πέμπτο σετ.


Το έχει κάνει και ο Ράφα Ναδάλ, απέναντι στον Χουάν Μαρτίν ντελ Πότρο, το έχει κάνει και ο Νόβακ Τζόκοβιτς, ο οποίος θεωρείται ο "βασιλιάς" των toilet break! Το έχουν κάνει οι πάντες. Όλοι αποδοκιμάστηκαν. Το ίδιο συνέβη και με τον Στέφανο Τσιτσιπά και δικαίως.

Τώρα τα περί κινητού και μηνυμάτων και τα όσα είπε ο Ζβέρεφ σ' εκείνο το σημείο μου έφεραν στο μυαλό δύο αντιδράσεις: Η πρώτη να το αγνοήσω επιδεικτικά καθώς οι "ενδείξεις" είναι ο χειρότερος εχθρός των αποδείξεων, αλλά από την άλλη να σκεφτώ ότι για να επιμένει με τόση εμμονή ο Γερμανός σημαίνει ότι το έχει κάνει και ο ίδιος σε κάποιον άλλον.


Πάντως η "ρετσινιά" από τις οδηγίες που έπαιρνε από τον αδελφό του Μίσα, κατά τη διάρκεια του ημιτελικού αγώνα στο Ρολάν Γκαρός απέναντι στον Στέφανο Τσιτσιπά, δεν έχει καταφέρει να τη διώξει από πάνω του.

Με άλλα λόγια: Για τους περισσότερους τενίστες υπάρχουν οι άσχημες στιγμές, αλλά και τα λάθη τα οποία αποδοκιμάζει το κοινό του εκάστοτε τουρνουά. Αυτό είναι το δίκαιο, το σωστό κι αυτό που ουσιαστικά κοστίζει στον παίκτη.


Το θεσμικό πρόβλημα


Το θέμα όμως είναι αρκετά πιο βαθύ από την καθυστέρηση του Τσιτσιπά ή του κάθε Τσιτσιπά. Η ευθύνη βαραίνει περισσότερο την ίδια την ATP, η οποία δεν έχει ορίσει σαφείς κανονισμούς ή καλύτερα δεν τους διαμορφώνει έτσι ώστε να ξεκαθαρίσει το τοπίο.


Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ο κάθε παίκτης να κάνει ό,τι θέλει, προσπαθώντας να γυρίσει υπέρ του μια εις βάρος του κατάσταση. Η ATP οφείλει να βγει από τον "αυτόματο πιλότο" και να ξεκαθαρίσει το τοπίο από κάθε σκιά. Πως; Με εφαρμογή κανονισμών. Ραλιστικών κανονισμών.


Σαφώς δεν είναι εύκολο. Διαφορετικές ανάγκες (λόγω συνθηκών) έχει ο παίκτης στο indoor τουρνουά στη Μασσαλία και διαφορετικές όταν παίζει στο Ακαπούλκο ή στο Λος Κάμπος στο Μεξικό. Εκεί λοιπόν η ATP πρέπει να πάρει θέση.


Για να δείτε τη σύγχυση που έχει δημιουργήσει ο κανονισμός περί toilet break, σας παραπέμπω σε μέρος δηλώσεων του Στέφανου Τσιτσιπά για το συγκεκριμένο θέμα:


"Απ' όσο γνωρίζω ένας παίκτης μπορεί να ζητήσει toilet break σε κάθε σετ". Κι όμως δεν είναι έτσι. Ο κανονισμός είναι σαφής: "Ένα (1) toilet break για κάθε παιχνίδι best of 3 και δύο (2) σε κάθε παιχνίδι best of 5". Αντίστοιχα για τις γυναίκες η συχνότητα είναι δύο (2) σε best of 3 και 3 σε best of 5.

Τι δεν είναι σαφές; Ο χρόνος! "Ένας παίκτης μπορεί να ζητήσει toilet break επιστρέφοντας στο κορτ σε εύλογο χρονικό διάστημα!". Εκεί λοιπόν η ευθύνη "φεύγει" από τον παίκτη και βαραίνει την ATP ή την WTA.


Εφόσον σ' αυτό το σημείο υπάρχει κενό (ίσως να είναι και λογικό) αυτό θα μπορεί να το χρησιμοποιεί ο κάθε παίκτης ανάλογα με τις ανάγκες του, είτε είναι... φυσικές, είτε έχουν σκοπό να ανακόψουν το ρυθμό του αντιπάλου.


Οι Ενώσεις οφείλουν να θεσπίσουν νέους κανόνες όσον αφορά τον έλεγχο των τενιστών πριν από την είσοδο στο κορτ. Για παράδειγμα ποια τσάντα θα χρησιμοποιήσουν όταν θα χρειαστεί να ζητήσουν toilet break, η οποία θα ελεγχθεί για τυχόν "παράνομες" συσκευές. Να γίνουν όλα ξεκάθαρα και να μην υπάρχει καμία αμφιβολία.


Συμπεραμασματικά: Από τη στιγμή που οι κανονισμοί δεν είναι σαφείς τότε θα υπάρχουν περιστατικά από μεγάλη μερίδα παικτών.


Αποκλεισμος made in US Open...


Να πάμε λίγο και στο αγωνιστικό κομμάτι του ημιτελικού. Η ήττα του Τσιτσιπά μου θύμισε πολύ τον περσινό αποκλεισμό από τον Μπόρνα Τσόριτς στο US Open.


Θυμίζω, για όσους δεν το γνωρίζουν ή το έχουν ξεχάσει, ότι ο Τσιτσιπάς προηγήθηκε με 5-1(!) στο τέταρτο σετ του αγώνα κι ενώ είχε το προβάδισμα με 2-1 σετ.


Από εκεί και πέρα δέχθηκε ένα σερί έξι γκέιμ(!) χάνοντας το σετ με 7-5! Ενδιάμεσα προηγήθηκε με 40/15 στο ένατο γκειμ (5-4) και με 40/0 στο αμέσως επόμενο! Σπατάλισε έξι ματς πόιντ(!) κι ένα προβάδισμα από 5-1.


Μάλιστα στο πέμπτο σετ ηττήθηκε στο τάι-μπρέικ, παρά το γεγονός ότι είχε φτάσει πρώτος σε μπρέικ!

Μου θύμισε επίσης και το πρώτο σετ στον τελικό του Ακαπούλκο, τον περασμένο Μάρτιο και πάλι απέναντι στον Αλεξάντερ Ζβέρεφ, όπου είχε προηγηθεί με 4-1, για να ηττηθεί με 6-4 χάνοντας το σετ και στη συνέχεια τον τίτλο.


Με τα παραπάνω θέλω να πω ότι δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει αυτό του είδους "μπλακ-άουτ" στον Έλληνα τενίστα.


Η λύση γι αυτό θα δοθεί από την ομάδα του, για την οποία αγωνιστικά έχω εκφράσει με πολλούς τρόπους την εμπιστοσύνη μου, αλλά φυσικά και από την εμπειρία μέσω των συνεχόμενων αγώνων.


Τι έφταιξε από το 4-1, του τρίτου σετ και μετά; Ο πρώτος λόγος, που έχει να κάνει με το αγωνιστικό κομμάτι, ήταν η έλλειψη του πρώτου σερβίς. Από το 4-1 και μετά ο Τσιτσιπάς δεν κατάφερε να ξεπεράσει το 15% στα περασμένα πρώτα σερβίς.


Αυτό τον υποχρέωνε να παίξει με δεύτερο σερβίς το οποίο με τη σειρά του δεν ξεπέρασε σε επιτυχία το 35% σε κανένα σημείο του αγώνα.


Τα παραπάνω έκαναν τον Ζβέρεφ να ελπίζει και από τη στιγμή που το έχει κάνει και πάλι φέτος (Ακαπούλκο) και μάλιστα λίγο έλειψε να το κάνει και στα ημιτελικά στο Παρίσι (από 0-2 πίσω) είχε το know how για να ανατρέψει την εις βάρος του κατάσταση.


Ουσιαστικά ο Τσιτσιπάς τον έβαλε και πάλι μέσα στο παιχνίδι και ο Γερμανός και ο πλέον φορμαρισμένος αυτό το διάστημα, κατάφερε να κάνει την ολική ανατροπή στο σετ επικρατώντας στο τάι-μπρέικ.


Ο δεύτερος λόγος (σε συνδυασμό με τον πρώτο) ήταν ψυχολογικός. Ο Τσιτσιπάς, απ' όσο θυμάμαι, ήταν η πρώτη φορά ή έστω από τις ελάχιστες που αποδοκιμάστηκε τόσο έντονα κατά τη διάρκεια ενός αγώνα.


Ακού αρκετούς να λένε: "δεν έχει κανένα πρόβλημα. Δεν τον επηρεάζει τίποτα." Κι όμως. Ακόμα δεν είναι σε θέσ