• Thanos Stathopoulos

Καράτε | Δημήτρης Ρήγας: "Ήμουν αποφασισμένος να αγωνιστώ με όλη μου την ψυχή για το μετάλλιο"

Από τον τραυματισμό στα τέλη του 2017 στο βάθρο του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος το 2019. Η επιμονή, το πάθος, αλλά και η υπομονή που έφεραν τον Έλληνα καρατέκα στο τρίτο σκαλί του βάθρου στο Άαλμποργκ

Όσο μου μιλούσε τόσο περισσότερο τον θαύμαζα. Είναι πολύ όμορφο και εξαιρετικά υγιές να βλέπεις ένα παιδί 18 χρονών να μιλάει με τόση αγάπη για το άθλημα που εκπροσωπεί. Ναι, τέτοιοι αθλητές σπάνια δεν πάνε ψηλά. Η τρίτη θέση στο Άαλμποργκ για τον Δημήτρη Ρήγα ήταν μόνο η αρχή. Η κορυφή (προσωπική άποψη) τον περιμένει...


Είναι χαρούμενος, υπερήφανος και συγκινημένος. Δεν είναι λίγο αυτό που πέτυχε. Τι πέρασε για να το πετύχει θα το διαβάσετε παρακάτω...Το πίστευε αυτό το μετάλλιο. Του βγήκε "λάθος" χρώμα, ωστόσο το πιο σημαντικό είναι το πως διαχειρίστηκε την ήττα στον ημιτελικό. Με ακόμη περισσότερο πάθος...


"Τα συναισθήματα δεν περιγράφονται. Μετά από χρόνια προσπάθειας και αμέτρητες ώρες προπόνησης και σκληρής δουλειάς νιώθεις ότι αρχίζεις να δικαιώνεσαι", είπε.


"Βγαίνοντας από το τατάμι ήμουν πάρα πολύ χαρούμενος, μπορώ να πω και τρελαμένος από τη νίκη, ωστόσο δεν είχα συνειδητοποιήσει τι είχα καταφέρει. Από την άλλη όμως υπήρχε και μια μικρή πικρία".


"Ο λόγος ήταν ότι είχα κερδίσει πολύ καλούς αθλητές κι ένιωθα ότι ήμουν έτοιμος για τον μεγάλο τελικό και το χρυσό μετάλλιο. Τα συναισθήματα εναλλάσσονταν διαρκώς. Την επόμενη στιγμή ένιωθα συγκίνηση και ικανοποίηση για την τρίτη θέση σε μια κατηγορία (U21) στην οποία έκανα ντεμπούτο (18 ετών και 6 μηνών)".


"Θα αγωνιζόμουν με όλη μου την ψυχή για το μετάλλιο"


Το...σχέδιο ήταν προμελετημένο. Το βάθρο ήταν στόχος. Και για να είμαι πιο ακριβής, όχι μόνο το μετάλλιο, αλλά και ο μεγάλος τελικός. Εξάλλου και ο ίδιος δεν είναι άνθρωπος με ημίμετρα. Πάει για όλα ή τίποτα...


"Ο στόχος μου δεν είναι ποτέ να πάω καλά σε έναν ή δύο αγώνες. Είχα προετοιμαστεί για περισσότερους. Όπως είπα και πιο πάνω, ήξερα ότι μπορούσα να φτάσω στον τελικό και να παλέψω για το χρυσό μετάλλιο. Βέβαια, μια αναποδιά με πήγε στον τελικό των ρεπεσάζ, αλλά ο στόχος μου δεν άλλαξε. Ήθελα να πάρω το μετάλλιο και θα αγωνιζόμουν με όλη μου την ψυχή για να το κατακτήσω όπως κι έγινε".


Οι αγώνες του (πλην από έναν αν δεν κάνω λάθος) ολοκληρώθηκαν με μεγάλα σκορ. Ο ίδιος φάνηκε άκρως επιθετικός σε όλες του τις αναμετρήσεις. Ο αθλητής του Α.Σ. Καράτε "Οδυσσέας" μου εξηγεί το λόγο, αλλά και τη στρατηγική που ακολούθησε στους αγώνες του Άαλμποργκ.


"Σε κάθε παιχνίδι προσπαθούσα να προηγηθώ στο σκορ. Αυτό ήταν το πλάνο. Γνώριζα ότι αν κατάφερνα κάτι τέτοιο θα ήταν πολύ δύσκολο να μου γυρίσει το αποτέλεσμα ο αντίπαλος. Από εκεί και πέρα λειτουργούσα χωρίς ρίσκο κι όταν έβλεπα την ευκαιρία για να πάρω πόντο δρούσα άμεσα ώστε να ανοίξω κι άλλο το σκορ".


Το...εφιαλτικό κλείσιμο του 2017


Κι όμως έναν (περίπου) χρόνο πριν τίποτα δεν προμήνυε τον θρίαμβο του Δημήτρη Ρήγα στο Άαλμποργκ. Η επιστροφή από το Παγκόσμιο πρωτάθλημα του 2017 τον βρίσκει στην 5η θέση του κόσμου (στην ηλικιακή του κατηγορία) και πανέτοιμο για το Ευρωπαϊκό του Σότσι (αρχές 2018). Η μοίρα όμως του έκοψε κάθε χαρά και κάθε ελπίδα για τη διάκριση στη ρώσικη πόλη.


"Τον Οκτώβριο του 2017 κατέκτησα την 5η θέση στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα. Ήμουν στην καλύτερη κατάσταση που θα μπορούσα να βρεθώ και έτοιμος για το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα στο Σότσι".


"Όμως, λίγο πριν από το Ευρωπαϊκό σε ένα τουρνουά προετοιμασίας στην Τουρκία (στον ημιτελικό) δέχθηκα μια ακούσια γονατιά από τον αντίπαλό μου στον αριστερό τετρακέφαλο".


"Παρά τον αφόρητο πόνο συνέχισα και έπαιξα στον τελικό της κατηγορίας μου, αλλά και στο ομαδικό έστω και με το ένα πόδι".


"Μόλις γυρίσαμε στην Αθήνα οι μαγνητικές έδειξαν ένα τεράστιο αιμάτωμα 25εκ. μήκος και 5εκ πλατος σε όλο τον τετρακέφαλο. Θλάση Β' προς Γ' βαθμού, ενώ λίγο έλειψε να σχιστεί εντελώς ο μυς"

Δεν θα το βάλει κάτω. Οι γιατροί θα τον κρατήσουν (έστω και με το ζόρι) εκτός Σότσι. Σε διαφορετική περίπτωση μπορεί να μην τον βλέπαμε ούτε στο Άαλμποργκ...


"Η επιθυμία μου ήταν να αγωνιστώ στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα. Ωστόσο, οι γιατροί με προειδοποίησαν ότι αν αγωνιζόμουν υπήρχε πιθανότητα να μείνω εκτός τατάμι για τουλάχιστον ένα χρόνο".


Η επιστροφή στο τατάμι...


Για έξι μήνες ο Ρήγας ήταν σαν το θηρίο στο κλουβί. Τον Ιούλιο του 2018 αρχίζει να μπαίνει και πάλι στη δράση.


Η νέα εκκίνηση θα είναι σημαδιακή. Δεν θα το γνωρίζει τότε, αλλά αρκετούς μήνες αργότερα η προσπάθεια για την επιστροφή του και η δίψα να ανακτήσει το χαμένο έδαφος όσο πιο γρήγορα γινόταν θα τον οδηγούσε στην κορυφαία στιγμή της μέχρι τώρα καριέρας του και στο βάθρο του Άαλμποργκ.


"Με το που επανήλθα στην αγωνιστική δράση ήμουν πιο προσηλωμένος από ποτέ. Θέλησα να ξεπεράσω τον εαυτό μου και να κάνω τους στόχους μου πραγματικότητα. Έτσι κι έγινε"

"Τον Ιούλιο του 2018 ξαναμπαίνω στη δράση. Πρώτο τουρνουά το Karate 1 Youth League στην Κροατία (Umeg). Εκεί κατέκτησα το χάλκινο μετάλλιο. Αμέσως μετά κατέκτησα το χρυσό μετάλλιο στους Πανελλήνιους αγώνες, στο ντεμπούτο μου στην U21, γεγονός το οποίο μου εξασφάλισε το εισιτήριο για το Ευρωπαϊκό του Άαλμποργκ"


"Λίγο αργότερ ακολούθησε και η επιτυχία στην Premier League, όπου κατέλαβα την 7η θέση έχοντας μια μεγάλη νίκη κόντα στον νούμερο εννέα στον κόσμο πρωταθλητή Ευρώπης και "χάλκινο" στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα, Noah Bitsch"


"Το αφιερώνω στην υπέροχη οικογένειά μου"


Φυσικά δεν είναι μόνος του σε όλο αυτό. Δεν ήταν μόνος του στα άσχημα και δεν είναι και στα καλά. Πίσω του υπάρχουν άνθρωποι που τον στηρίζουν που τον νοιάζονται και είναι οι συνοδοιπόροι του σε ό,τι έχει κάνει μέχρι τώρα στο καράτε.


"Θέλω να αφιερώσω αυτό το μετάλλιο αρχικά στην υπέροχη οικογένειά μου, η οποία τόσα χρόνια με στηρίζουν σε οποιαδήποτε απόφαση κι αν πάρω τόσο ψυχολογικά, όσο και οικονομικά".


"Από εκεί και πέρα το αφιερώνω μέσα από την καρδιά μου τους προπονητές μου, Νεκτάριο Ξένο και Μαρίζα Σουμπασάκη όπως και τον φίλο και συναθλητή μου Διονύση Ξένο, οι οποίοι πίστεψαν σε μένα από τότε που ήμουν μικρό παιδί και συνεχίζουν να πιστεύουν".


"Ο Διονύσης Ξένος είναι τα πάντα για μένα πλέον. Μαζί ξεκινήσαμε το 2014. Ατελείωτες ώρες προπόνησης. Ποτέ δεν σταμάτησε να νοιάζεται για μένα. Ότι γνώσεις και εμπειρίες έπαιρνε από το άθλημα τις μοιραζόταν μαζί μου. Του οφείλω ένα μεγάλο μέρος της επιτυχίας μου"

"Θα ήθελα να ευχαριστήσω την Ελληνική Ομοσπονδία Καράτε για την εμπιστοσύνη που δείχνει στο πρόσωπό μου και με επιλέγει στην Εθνική ομάδα, αλλά και τους ομοσπονδιακούς προπονητές (Γιάννης Κανέλης, Νεκτάριος Ξένος, Γιάννης Σύλλας και Φώτης Λεκάκος), που βρίσκονται πάντα δίπλα μας σε ό,τι χρειαστούμε, αλλά και τον Λάμπρο Λίτο και την Arawaza που μου παρείχε τον καλύτερο εξοπλισμό καράτε".


Το καλύτερο όμως το άφησε για το τέλος, όπου δεν χρειάζονται και πολλά σχόλια...


"Τέλος θέλω να αφιερώσω αυτό το μετάλλιο σε όλα τα παιδιά της ελληνικής αποστολής. Τους ευχαριστώ για την υποστήριξη και την υπέροχη εξέδρα, αλλά και για τον χαμό που έκαναν την ώρα του αγώνα. Τους εύχομαι ολόψυχα να ζήσουν στο μέλλον ανάλογες και μεγαλύτερες διακρίσεις"

Never Miss a Post. Subscribe Now!

© 2023 by Kathy Schulders. Proudly created with Wix.com  

  • Grey Twitter Icon
  • Grey LinkedIn Icon
  • Grey Instagram Icon
  • Grey Pinterest Icon