Never Miss a Post. Subscribe Now!

© 2023 by Kathy Schulders. Proudly created with Wix.com  

  • Grey Twitter Icon
  • Grey LinkedIn Icon
  • Grey Instagram Icon
  • Grey Pinterest Icon
  • Thanos Stathopoulos

Καράτε | Διονύσης Ξένος: "Είχα πάει για το μετάλλιο και θα το έπαιρνα"

Η σιγουριά για συμμετοχή στα ρεπεσάζ, η δίψα για το μετάλλιο, ο στόχος της σεζόν που σχεδόν υλοποιήθηκε, αλλά και οι σκέψεις για το Τόκιο. Ο DX-67 μίλησε για το πέμπτο μετάλλιο καριέρας σε τουρνουά Κ1 ενώ παράλληλα δεσμεύτηκε για μια ακόμα καλύτερη συνέχεια

Σε λίγες ημέρες (5 Ιουλίου) θα κλείσει τα 24 χρόνια. Μπορεί να πει κανείς ότι το μετάλλιο στο πρόσφατο τουρνουά Κ1 (Series A) στο Μόντρεαλ, ήταν ένα δώρο στον εαυτό του...


Ένα μετάλλιο που ξεκίνησε με ήττα και εξελίχθηκε σε θρίαμβο απέναντι στον Ιάπωνα Masamichi Funahashi. Το δεύτερο σερί μετάλλιο σε K1 Series A, μετά από από το χρυσό στην Κωνσταντινούπολη, αλλά και το πέμπτο στην καριέρα του.


Ο πρώτος αγώνας στο Μόντρεαλ ήταν απέναντι στον πολύ καλό του φίλο, αλλά και νούμερο 3 στην παγκόσμια κατάταξη, Burak Uygur. Η ήττα (2-0) του άφηνε ένα "παραθυράκι" για τη δεύτερη ευκαιρία στα ρεπεσάζ. Ο ίδιος πάντως ήταν σίγουρος ότι ο Τούρκος καρατέκα θα τον "τραβήξει" μέχρι εκεί...


"Όταν είδα την κλήρωση, με τον Burak να είναι ο πρώτος μου αντίπαλος, τα συναισθήματα ήταν ανάμικτα. ο Burak είναι ένας αθλητής όχι τόσο σταθερός αποδοτικά, αλλά όταν βρεθεί σε καλή μέρα είναι με διαφορά ο καλύτερος καρατέκα του κόσμου στα -67κ.".


"Όταν η μεταξύ μας αναμέτρηση ολοκληρώθηκε, ήμουν σίγουρος ότι θα έφτανε μέχρι τον τελικό. Μάλιστα το κατάλαβα από...πρώτο χέρι ότι ο Τούρκος ήταν σε πολύ καλή μέρα".

"Άρχισα να προετοιμάζομαι για τα ρεπεσάζ, πριν καν ο Burak αγωνιστεί στο δεύτερο γύρο. Το θεωρούσα δεδομένο ότι θα φτάσει τελικό και γνώριζα ότι αν μου δινόταν η δεύτερη ευκαιρία δεν θα τη σπαταλούσα για κανέναν λόγο"

"Στο Μόντρεαλ είχα πάει για μετάλλιο και θα το έπαιρνα. Βέβαια ήξερα επίσης ότι θα έχω δύσκολο έργο καθώς οι τρεις από τους τέσσερις αγώνες που είχα στα ρεπεσάζ, ήταν με αθλητές που βρισκόντουσαν στην πρώτη 50άδα του κόσμου".


"Ήμουν σίγουρος ότι θα κερδίσω"

Τελικά έγιναν όλα όπως τα είχε προβλέψει. Και ο Uygur πέρασε στον τελικό και ο ίδιος κατάφερε να έχει μια δεύτερη ευκαιρία για το βάθρο. Ουσιαστικά λειτούργησε το "plan b" και από εκεί και πέρα ήταν έτοιμος για να το εκτελέσει με τον καλύτερο τρόπο.


Ο τελικός που έγινε την περασμένη Κυριακή, τον έφερε αντιμέτωπο με τον Ιάπωνα, Masamichi Funahashi. Έναν παίκτη από τον οποίον είχε ηττηθεί στο τουρνουά Κ1 Premier League του Ραμπάτ. Ρεβάνς; Εκδίκηση; Τίποτα από τα δύο.


Ο Ξένος έβλεπε στα μάτια του Funahashi το χάλκινο μετάλλιο. Έβλεπε το βάθρο, αλλά και το γεγονός ότι στο παρελθόν έχει κερδίσει καλύτερους αθλητές από τον Ιάπωνα. Το έβλεπε ακόμα κι όταν 21 δεύτερα πριν από το τέλος βρέθηκε πίσω στο σκορ. Για εκείνον απλά ο χρόνος είχε σταματήσει...


"Αναμφίβολα οι νίκες και οι ήττες μεταξύ αθλητών παγκοσμίου επιπέδου πάνε κι έρχονται. Ειλικρινά δεν είχα καν στο μυαλό μου ότι στο παρελθόν είχα χάσει από τον συγκεκριμένο καρατέκα. Το μόνο που σκεφτόμουν είναι ότι έχω καταφέρει να νικήσω ανώτερους αθλητές, άρα θα μπορούσα να κερδίσω κι αυτόν".

"Ως άνθρωπος είμαι ρεαλιστής, δεν μου αρέσει να βλέπω τα πράγματα αισιόδοξα η απαισιόδοξα, προτιμώ να τα βλέπω όλα με ειλικρίνεια και πλήρη επίγνωση της κατάστασης"

"Ο Funahashi είναι ένας εξαιρετικός και πολύ δυνατός αντίπαλος. Από την άλλη όμως στο μυαλό μου είχα ότι είμαι κι εγώ το ίδιο. Με αυτό το σκεπτικό μπήκα στον τελικό των ρεπεσάζ και μάλλον αυτό με βοήθησε να επιστρέψω στον αγώνα όταν βρέθηκα πίσω στο σκορ. Ναι, έχανα, αλλά ήμουν σίγουρος ότι θα κερδίσω".


"Έχω μπροστά μου πολλή δουλειά"

Η σεζόν ολοκληρώθηκε στο Μόντρεαλ. Προσωπικά και απ' όσο τον έχω παρακολουθήσει θεωρώ ότι ήταν άκρως επιτυχημένη. Μετάλλια ήρθαν, μετάλλια χάθηκαν στις λεπτομέρειες. Ατυχίες, αλλά και λάθη. Τρία μετάλλια σε Κ1.

"Θεωρώ ότι έχω μπροστά μου πάρα πολλή δουλειά. Εκτιμώ ότι είμαι σε πολύ καλό δρόμο, αλλά σε καμία περίπτωση δεν μου αρκεί η τωρινή μου απόδοση. Έχω πολλά να δώσω ακόμα και υπόσχομαι ότι στο κοντινό μέλλον ότι θα δείτε έναν καλύτερο DX-67"

Τα βάθρα θα μπορούσε να είναι περισσότερα, θα μπορούσε να μην είναι μόνο στα τουρουά Κ1. Αυτό όμως δεν είναι στο δικό του χέρι. Ουσιαστικά είναι σαν μια "μηχανή" που ακόμα ρυθμίζεται. Όταν όμως τελειοποιηθεί όλα θα είναι διαφορετικά. Το σίγουρο είναι ότι τον περιμένει δύσκολη και αρκετή δουλειά.


"Τώρα που ολοκληρώθηκε η σεζόν μπορώ να μοιραστώ μαζί σας τους στόχους που είχα θέσει πριν ξεκινήσει η χρονιά. Οι στόχοι ήταν ουσιαστικά δύο. Ο πρώτος και βασικότερος να κατακτήσω, μέσα στην αγωνιστική σεζόν, τέσσερα μετάλλια Κ1. Τελικά αγωνίστηκα σε πέντε τελικούς και πήρα τρία μετάλλια, χάνοντας δύο τελικούς στα ρεπεσάζ. Επομένως μπορώ να πω ότι ο στόχος, σε γενικές γραμμές επιτευχθηκε ".


"Ο δεύτερος ήταν να μπορέσω να συμμετάσχω στους Ευρωπαϊκούς Αγώνες του Μινσκ, αλλά αυτό δυστυχώς δεν εξαρτιόνταν μόνο από μένα, επομένως σ' αυτό το κομμάτι δεν μπόρεσα να τα καταφέρω".


"Έχουμε φοβερούς καρατέκα"

Γιώργος Τζάνος, Κέλλυ Κυδωνάκη, Βίκυ Πανετσίδου. Και οι τρεις ακούμπησαν το βάθρο. Ο Τζάνος (-84κ) έφτασε μια ανάσα από τον τελικό των ρεπεσάζ, η Κυδωνάκη διεκδίκησε το χάλκινο μετάλλιο στα -68κ, ενώ η Πανετσίδου ηττήθηκε στον ημιτελικό των -68κ.


Ειδικά στις γυναίκες λίγο έλειψε το ελληνικό καράτε να γράψει ιστορία με δύο ελληνικές παρουσίες στον τελικό. Φυσικά η ελληνική...λίστα με σπουδαίους αθλητές και τις σπουδαίες αθλήτριες δεν σταματάει στους παραπάνω.


Ωστόσο με βάση των όσο παρουσίασαν (και) στο Μόντρεαλ έδειξαν ότι το ελληνικό καράτε βαδίζει σε σωστό δρόμο παρά τα τεράστια προβλήματα.


"Η αλήθεια είναι ότι οι Έλληνες αθλητές παλεύουμε κάτω από πάρα πολύ κακές συνθήκες. Μια ελληνική επιτυχία δεν μπορεί να συγκριθεί με μια ανάλογη επιτυχία από έναν Γάλλο καρατέκα για παράδειγμα".


"Για εμάς ο συντελεστής δυσκολίας είναι πέντε φορές μεγαλύτερος. Από την άλλη όμως η χώρα μας διαθέτει φοβερούς καρατέκα που μπορούν να κάνουν θαύματα σε μεγάλες διοργανώσεις".


"Στόχος η 10άδα στην Παγκόσμια κατάταξη"

Πέντε μετάλλια καριέρας στο Κ1. Ολοκλήρωσε μια πολύ γεμάτη και με τρία βάθρα σεζόν και βάζει πλώρη για τον ερχόμενο Σεπτέμβριο για το Τόκιο (Premier League), σε μια πόλη που ελπίζει να επιστρέψει τον επόμενο καλοκαίρι (Ολυμπιακοί Αγώνες).


Την ερχόμενη Δευτέρα εξάλλου ανακοινώνονται και ανανεωμένες λίστες της Παγκόσμιας ομοσπονδίας εκεί όπου τα πράγματα θα γίνουν ακόμα πιο ξεκάθαρα. Αν και ο ίδιος προτιμά να είναι "προσγειωμένος" περιμένοντας το προ-Ολυμπιακό τουρνουά του Παρισιού (Μάιος 2020), ενώ για την Ολυμπιακή πρόκριση μέσω ranking δηλώνει ότι είναι ένα άπιαστο όνειρο...


"Όσο περισσότερα μετάλλια κατακτά ένας αθλητής τόσο μεγαλώνουν οι προσδοκίες του. Ο άνθρωπος είναι άπληστο ον και ποτέ δεν αρκείται σ' αυτά που έχει. Πάντα ζητάει περισσότερα".


"Αν κάποιος μου έλεγε, πριν από τρία χρόνια, ότι θα ανέβω πέντε φορές στο βάθρο σε τουρνουά Κ1, ειλικρινά δεν θα τον πίστευα. Ζώντας πλέον την πραγματικότητα, το μόνο που μπορώ να σκεφτώ είναι ότι θέλω τα επόμενα δύο χρόνια να διπλασιάσω-τουλάχιστον- τα μετάλλια!"

"Επόμενος στόχος είναι να επιστρέψω στην πρώτη 10άδα της παγκόσμιας κατάταξης μέχρι το τέλος του 2019. Θα έκανα λόγο και για μια ελπίδα ενός ευρωπαϊκού ή παγκόσμιου μεταλλίου, αλλά δεν εξαρτάται μόνο από μένα, δυστυχώς".

"Όσο για το Τόκιο αυτό που κάνω είναι να εστιάσω στο προ-Ολυμπιακό τουρνουά του Παρισιού (Μάιος 2020). Η Ολυμπιακή πρόκριση μέσω της κατάταξης είναι ένα άπιαστο όνειρο αυτή τη στιγμή. Τονίζω και πάλι ότι θέλω να είμαι ρεαλιστής και να αντιμετωπίζω την πραγματικότητα στη σωστή της διάσταση. Για όλα αυτά όμως έχουμε ακόμα καιρό. Εύχομαι και ελπίζω όλα να πάνε καλά".