• Thanos Stathopoulos

Καράτε | Κέλλυ Κυδωνάκη: "To άγχος έπαιξε μεγάλο ρόλο"

Το άγχος του τελικού των ρεπεσάζ, τα δύο εξαιρετικά πλασαρίσματα σε Τουρκία και Καναδά, αλλά και η "προίκα" του Μόντρεαλ. Η 18χρονη καρατέκα κάνει ένα μίνι απολογισμό για τη μεγάλη διάκριση της περασμένης Κυριακής, η οποία της δίνει κίνητρο για να δουλέψει ακόμα περισσότερο για την απαιτητική συνέχεια

Ήταν ένα "μαγικό" τριήμερο για την 18χρονη από το Τυμπάκι. Ένα τριήμερο το οποίο αναμένεται να της δώσει ώθηση για πολλά ακόμη παρόμοια τριήμερα...


Το Σάββατο ολοκλήρωσε την παρουσία της με τέσσερις νίκες και μία ήττα στον ημιτελικό των -68κ. Την Κυριακή ακολούθησε ο τελικός των ρεπεσάζ. Μία ακόμη εμπειρία στις-αποτόμως-πολλές που προστέθηκαν, τόσο με την 7η θέση στην Κωνσταντινούπολη, όσο και με την 5η στο Μόντρεαλ.


Η αναμέτρηση της περασμένης Κυριακής κόντρα στην Κινέζα, Lingling Tang, κρίθηκε στο hantei με την Κυδωνάκη να χάνει με 4-1 στην κρίση. Έφτασε μια ανάσα από το να γράψει τη δική της ιστορία. Μία ανάσα από το πρώτο της μετάλλιο σε τουρνουά Κ1.


Η ίδια, όπως λέει παρακάτω, δεν το έχει συνειδητοποιήσει ακόμα, ενώ παράλληλα τονίζει ότι το άγχος, αλλά και η ποιότητα της αντιπάλου έπαιξαν καθοριστικό ρόλο για την εμφάνιση της.


"Για να είμαι ειλικρινής δεν το έχω συνειδητοποιήσει ακόμα. Δεν έχω καταλάβει ότι βρέθηκα πολύ κοντά στο μετάλλιο. Πιστεύω ότι το άγχος έπαιξε μεγάλο ρόλο κι αυτό φαινόταν από τις κινήσεις που έκανα στο τατάμι για να πάρω σκορ. Εκτός όμως απ' αυτό είχα να αντιμετωπίσω και μια αθλήτρια πιο έμπειρη και υψηλού επιπέδου".


"Αν ο τελικός ήταν το Σάββατο..."

Η προσωπική μου εκτίμηση, όπως τη διατύπωσα και γραπτώς, μετά από την ολοκλήρωση της αναμέτρησης του τελικού, ήταν ότι τα πράγματα θα μπορούσαν να ήταν διαφορετικά αν ο αγώνας γινόταν το Σάββατο.


Σε καμία περίπτωση δεν προεξοφλώ, ότι η Κυδωνάκη θα είχε το προβάδισμα ή το αποτελέσμα θα ήταν διαφορετικό. Απλά θεωρώ ότι η 18χρονη θα μπορούσε να γίνει πιο ανταγωνιστική, καθώς είχε "ζεσταθεί" από τις εξαιρετικές της εμφανίσεις κατά τη διάρκεια της ημέρας. Κάτι παρόμοιο πάντως παραδέχεται και η αθλήτρια του Αθλητικού Πολιτισμικού Συλλόγου Μαχητικών Τεχνών Φαιστός.


"Ναι, αν ο τελικός ήταν το Σάββατο πολύ πιθανόν το αποτέλεσμα να ήταν διαφορετικό κι αυτό γιατί δεν είχα καταλάβει ότι το μετάλλιο ήταν τόσο κοντά και κυρίως ότι το άγχος δεν είχε προλάβει να με κυριεύσει", δήλωσε η Κυδωνάκη.


"Η τριβή κόντρα σε τέτοιους αντιπάλους σε...πωρώνει"

Σίγουρα, η κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα Νέων στο Σότσι (2018) ήταν μια μοναδική εμπειρία για την Κυδωνάκη. Η εμπειρία αυτή όμως δεν συγκρίνεται όταν αντιμετωπίζεις αθλήτριες παγκοσμίου επίπεδου, όπως για παράδειγμα η νούμερο 2 του κόσμου, Kayo Someya.


Για να συμβεί όμως αυτό χρειάζονται "γεμάτες" χρονιές κι αυτό με τη σειρά του προϋποθέτει μεγάλο μπάτζετ, το οποίο όμως δεν κατέχει το μεγαλύτερο μέρος των αθλητών μας. Η Κυδωνάκη δεν αποτελεί εξαίρεση...


"Όντως το οικονομικό είναι ένα πρόβλημα που απασχολεί τους περισσότερους αθλητές της χώρας μας. Οφείλω δε να τονίσω ότι αρκετές φορές στέκεται εμπόδιο στην εξέλιξή τους".


"Από την άλλη εκτιμώ ότι όση περισσότερη τριβή έχεις με αθλητές υψηλού επιπέδου τόσο μαθαίνεις πράγματα και παράλληλα βελτιώνεις το παιχνίδι σου. Εγώ θα συμπληρώσω από τη δική μου πλευρά, ότι... πωρώνεσαι ταυτόχρονα!".


Η "προίκα" και η δικαίωση...

Η πρώτη συμμετοχή της σε τουρνουά Κ1, έγινε τον περασμένο Μάιο στην Κωνσταντινούπολη. Σ' εκείνη τη διοργάνωση είχε φτάσει ένα βήμα πριν από τον τελικό των ρεπεσάζ καταλαμβάνοντας την 7η θέση. Λίγες εβδομάδες αργότερα ήρθε η 5η στο Μόντρεαλ.


Δύο τουρνουά, δύο σημαντικές πορείες. Μια "προίκα" η οποία αναμένεται να παίξει το ρόλο του... οδηγού που θα της χαρίσει νέες διακρίσεις, αλλά και βαθμούς στην παγκόσμια κατάταξη.


Μάλιστα το πλασάρισμα στην Τουρκία την έριξε κάτω από την πρώτη 50άδα του κόσμου (44) για πρώτη φορά στην καριέρα της, ενώ αυτή στο Μόντρεαλ αναμένεται να την ανεβάσει ακόμα περισσότερο.


"Τα δύο πλασαρίσματα στα τουρνουά σε Κωνσταντινούπολη και Μόντρεαλ, τα οποία ήταν και πρώτα στην καριέρα μου σε επίπεδο Κ1, αναμφίβολα σημαίνουν πολλά για μένα".


"Είναι ας το πούμε σαν μια δικαίωση για τον κόπο και τις θυσίες που έχω κάνει μαζί με την οικογένειά μου και τον προπονητή μου, ενώ παράλληλα μου δίνουν έξτρα κίνητρο για περισσότερη δουλειά"


Ο επίλογος ανήκει στην ίδια...


"Αφιερώνω αυτή τη διάκριση στην οικογένειά μου. Στους δύο γονείς μου (Μανώλη και Τένια) και φυσικά στον δάσκαλό μου, Μπάμπη Σταυρουλαντωνάκη. Τους ευχαριστώ πολύ για την υπομονή και τη στήριξη που χαρίζουν απλόχερα όλα αυτά τα χρόνια. Τους είμαι πραγματικά ευγνώμων"

Never Miss a Post. Subscribe Now!

© 2023 by Kathy Schulders. Proudly created with Wix.com  

  • Grey Twitter Icon
  • Grey LinkedIn Icon
  • Grey Instagram Icon
  • Grey Pinterest Icon