• Thanos Stathopoulos

Καράτε | Μαρία Στόλη: "Στο μυαλό μου το μετάλλιο ήταν μονόδρομος"

Η "χάλκινη" του Ούμαγκ, μίλησε για το πρώτο της βάθρο σε μια τόσο σημαντική διοργάνωση, για την πίστη που είχε στον εαυτό της, ενώ έκανε λόγο για τη δικαίωση που ήρθε την κατάλληλη στιγμή

Με τη Μαρία Στόλη επικοινώνησα το βράδυ της Πέμπτης, μερικές ώρες πριν από το μεγαλύτερο (για την ώρα) ραντεβού της καριέρας της.


"Εκτός απροόπτου πρέπει να είμαι στο βάθρο", είπε. Αναφέρω τα λόγια της Θεσπρωτής καρατέκα για έναν και μόνο λόγο.


Γιατί απλά η Στόλη δεν συνηθίζει να κάνει τέτοιου είδους δηλώσεις. Όταν όμως τις κάνει σημαίνει ότι πιστεύει 100% σε αυτό που λέει.


Αμέσως μετά την κατάκτηση του μεταλλίου, μου έστειλε ένα φωνητικό μήνυμα, με τους παλμούς να μην έχουν βρει ακόμα τους κανονικούς ρυθμούς. "Έπρεπε να το κάνω, είχε έρθει η ώρα".Ήταν τα πρώτα λόγια από μια αθλήτρια η οποία μόλις είχε εκπληρώσει ένα μεγάλο στόχο. Να κατακτήσει ένα μετάλλιο σε μια τόσο μεγάλη και σημαντική διοργάνωση.


"Η αλήθεια είναι όταν αν όλα πήγαιναν έτσι όπως έπρεπε θα ήμουν στο βάθρο. Έτσι κι έγινε. Φυσικά όμως δεν το έλεγα στην τύχη. Είχα μια τέλεια προετοιμασία και συνδυασμό με το πάθος, αλλά και τη δίψα για διάκριση δύσκολα θα μπορούσε κάτι να με σταματήσει!"


"Ναι, δεν συνηθίζω να κάνω τέτοιες δηλώσεις. Όμως η διαφορά είναι ότι αυτή τη φορά ένιωθα απόλυτα σίγουρη για τον εαυτό μου".


"Το μετάλλιο ήταν μονόδρομος"

Η ήττα απέναντι στην Ολλανδή Tetyana Izelaar, μετά από μία συγκλονιστική αναμέτρηση, λίγο έλειψε να "γκρεμίσει' τα όνειρα της Στόλη, η οποία περίμενε να δει αν η Ολλανδή θα κατάφερνε να προκριθεί στον τελικό έτσι ώστε να την τραβήξει στα ρεπεσάζ.


Ένα τρίλεπτο στο οποίο νιώθεις σαν... θηρίο το κλουβί, καθώς ξέρεις ότι τίποτα δεν εξαρτάται από εσένα. Ωστόσο η Ελληνίδα καρατέκα, ήταν έτοιμη για όλα τα σενάρια.


"Σαφώς και πέρασε από το μυαλό μου ότι υπάρχει περίπτωση να βρεθώ εκτός. Η αλήθεια είναι βέβαια ότι η Izelaar ήταν σε εξαιρετική κατάσταση, οπότε πίστευα ότι δύσκολα θα έμενε εκτός τελικού! Αν όμως συνέβαινε κάτι τέτοιο η απογοήτευση θα ήταν μεγάλη".


Το...plan B λειτούργησε ιδανικά. Η Izelaar πέρασε στον τελικό και η Μαρία Στόλη πήρε τη δεύτερη ευκαιρία την οποία άρπαξε (κυριολεκτικά) από τα μαλλιά...


Στον πρώτο αγώνα των ρεπεσάζ κέρδισε την Ελβετίδα, Milena Bianchetti, πολύ πιο εύκολα απ' ότι δείχνει το 1-0, καθώς στη μεγαλύτερη διάρκεια της αναμέτρησης η Στόλη την είχε στριμώξει στις γωνίες.


Από εκεί και πέρα ήταν ώρα του τελικού, το ραντεβού με την ιστορία για την Θεσπρωτή καρατέκα. Απέναντί της η "χάλκινη" του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος του Άαλμποργκ, Albulena Gervalla από το Κόσοβο.


Η Στόλη γνώριζε τι αντιμετωπίζει, αλλά σε καμία περίπτωση δεν αγχώθηκε και κυρίως δεν φοβήθηκε.


"Δεν είχα καθόλου άγχος. Σίγουρα ήξερα ότι είχα να αντιμετωπίσω μια έμπειρη και πολύ καλή αθλήτρια, η οποία προερχόταν από μια μεγάλη διάκριση στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα. Ωστόσο αυτό δεν με επηρέασε καθόλου. Αντίθετα μου έδωσε περισσότερη δύναμη. Στο μυαλό μου το μετάλλιο ήταν μονόδρομος εκείνη τη στιγμή".


Το καλύτερο δώρο...

Όλα τελείωσαν όπως τα είχε προβλέψει. Μια ημέρα που θα τη θυμάται για πάντα, όσα μετάλλια (και ελπίζω ναι είναι πολλά) και να ακολουθήσουν στη συνέχεια.


Όμως το συγκεκριμένο, εκτός από το ότι είναι το πρώτο, ήρθε και σε μια ιδιαίτερη ημέρα για την ίδια, καθώς συνδυάστηκε με τα γενέθλια της μητέρας της, Κωνσταντίνας. Ένα πολύ όμορφο, σπουδαίο και ιδιαίτερο δώρο από την κόρη στη μαμά...


"Πραγματικά αυτή η διάκριση ήταν μια δικαίωση για μένα. Αυτό το μετάλλιο έδωσε λάμψη σε όλες τις δύσκολες στιγμές του παρελθόντος. Ήρθε την κατάλληλη στιγμή που το χρειαζόμουν".


"Στον πρώτο άνθρωπο που θέλω να το αφιερώσω είναι στη μαμά μου, η οποία σήμερα παρεμπιπτόντως έχει τα γενέθλιά της".


Οι ευχαριστίες δεν σταματούν εκεί. Η Στόλη θα κάνει ιδιαίτερη μνεία σ' έναν άνθρωπο τον οποίον εκτιμά και σέβεται απεριόριστα.


Στον τελευταίο άνθρωπο που μίλησε πριν ξεκινήσει το τρίλεπτο ταξίδι μέχρι το βάθρο και τον πρώτο που αγκάλιασε όταν ολοκλήρωσε τον προσωπικό της θρίαμβο, τον Σπύρο Μαργαριτόπουλο.


"Θέλω να ευχαριστήσω μέσα από την καρδιά μου τον Σπύρο Μαργαριτόπουλο, που ήταν στη γωνία μου και με τον οποίον συνεργαστήκαμε άψογα. Πριν μπω στον τελικό του είπα "Τώρα δεν το χάνω με τίποτα ό,τι και να γίνει!". Μου έδωσε την απαραίτητη δύναμη που χρειαζόμουν για να φτάσω στο βάθρο και μου έδειξε ότι βαδίζω στο σωστό δρόμο. Τον ευχαριστώ πολύ".


Never Miss a Post. Subscribe Now!

© 2023 by Kathy Schulders. Proudly created with Wix.com  

  • Grey Twitter Icon
  • Grey LinkedIn Icon
  • Grey Instagram Icon
  • Grey Pinterest Icon