• Thanos Stathopoulos

Καράτε | Στέφανος Ξένος: "Θέλω να φτάσω όσο ψηλότερα γίνεται"

Ο πρωταθλητής Ευρώπης (U21) στα -60κ. μίλησε για τον θρίαμβο του Άαλμποργκ, για τους στόχους του από εδώ και πέρα, αλλά και για την χαρακτηριστική πλέον...ανάποδη τούμπα αμέσως μετά τον τελικό

Ό,τι και να γράψω γι' αυτόν τον αθλητή μου φαίνεται "φτωχό". Το πρώτο πράγμα που μου έρχεται στο μυαλό είναι ότι ο Στέφανος Ξένος είναι ένα καθαρόαιμο...πιτ-μπουλ! Ναι, ίσως είναι ο πιο ταιριαστός χαρακτηρισμός.


Δεν θα επιτεθεί άσκοπα στον αντίπαλο για κανέναν λόγο. Αν όμως "δαγκώσει" εκεί όλα έχουν τελειώσει. Όπως έγινε για παράδειγμα στον τελικό του Άαλμποργκ, όπου ένα σημείο ήταν αρκετό για τον ανεβάσει στην κορυφή της Ευρώπης στην κατηγορία του.


Δεν σας κρύβω ότι όταν μίλησα μαζί του στο τηλέφωνο αισθάνθηκα δέος γιατί ο Ξένος έχει στόφα πρωταθλητή τόσο εντός όσο και εκτός τατάμι...


Τα συναισθήματα και η...τούμπα


Ο ίδιος πάντως δεν είχε καταλάβει και μπορεί να μην έχει συνειδητοποιήσει μέχρι και σήμερα (απόλυτα λογικό) τι έκανε την περασμένη Κυριακή στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα της Δανίας. Ναι μεν το πίστευε, κατά τη διάρκεια των αγώνων, αλλά μέχρι αυτό να συμβεί πραγματικά η διαφορά συναισθημάτων είναι μεγάλη.


Η χαρακτηριστική πλέον τούμπα του Στέφανου Ξένου, αμέσως μετά τον τελικό του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος (U21) στο Άαλμποργκ

"Δεν μπορώ να περιγράψω με λόγια τα συναισθήματα μετά από τη νίκη μου στον τελικό. Πίστευα ότι μπορούσα να το κάνω, ότι μπορούσα να φτάσω μέχρι το χρυσό μετάλλιο, αλλά όταν αυτό έγινε πραγματικά δεν μπορούσα να συνειδητοποιήσω τι είχα κάνει", τόνισε.


"Συνήθως όταν φτάνεις στο βάθρο το καταλαβαίνεις από πριν. Λες από μέσα σου ότι σήμερα θα πάω να το πάρω. Έτσι ένιωσα κι εγώ κι έτσι έκανα".


Όσο για την πανηγυρική...τούμπα ανέφερε: "Η ανάποδη τούμπα είναι πλέον ένα από τα πράγματα που με χαρακτηρίζουν και για μένα είναι ένας δυνατός πανηγυρισμός μετά από μία...δυνατή νίκη".


"Μου αρέσουν οι προκλήσεις"


Για να φτάσει μέχρι την κορυφή της Ευρώπης θα έπρεπε να περάσει πάνω από...πρωταθλητές Ευρώπης. Ίσως αυτό να είναι το λογικό και ίσως αυτό να ήθελε και ο ίδιος μέσα του. Για να φτάσει στην κορυφή πρέπει να κερδίσεις τους καλύτερους. Ωστόσο, στη συγκεκριμένη περίπτωση ο Ξένος έπρεπε να το περάσει αυτό από τον πρώτο κιόλας αγώνα.


"Στη ζωή μου γενικότερα-όπως και στο Ευρωπαϊκό-κοιτάω αυτό που έχω μπροστά μου εκείνη τη στιγμή. Αυτό που σκεφτόμουν ήταν να νικήσω τον αντίπαλο που έχω μπροστά μου χωρίς να έχω στο μυαλό μου το μετάλλιο. Το μετάλλιο ήρθε και μάλιστα στο σωστό χρώμα..."

"Ναι, η αλήθεια είναι ότι είχα μια πολύ δύσκολη κλήρωση από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο αγώνα. Κάποιος θα μπορούσε να πει ότι όλα είναι εναντίον μου. Όμως όταν ξέρω, όταν γνωρίζω ότι είμαι καλά δύσκολα χάνω. Φυσικά εκτός αυτού μου αρέσουν αφάνταστα οι προκλήσεις".


"Ναι ρε παλικάρι μου!"

Η σχέση με τον πατέρα του και προπονητή του, Νεκτάριο Ξένο, είναι κάτι παραπάνω από αξιοζήλευτες. Η χημεία είναι εξαιρετική, η στήριξη μοναδική και η πειθαρχία σπαρτιατική. Ο καθένας γνωρίζει σε πολύ υψηλό βαθμό το ρόλο του κι αυτό αν μη τι άλλο είναι μια πετυχημένη συνταγή που βγαίνει και στο τατάμι.


"Στόχος μου είναι ένας. Να μπορέσω να φτάσω όσο ψηλότερα γίνεται"

"Ο πατέρας μου πίστευε και πιστεύει πάντα σε μένα. Αλλά και οι υπόλοιποι που ήταν μαζί μας στη Δανία μου τόνιζαν ότι τη συγκεκριμένη ημέρα έβγαζα ηρεμία, ψυχραιμία και εμπιστοσύνη. Όταν όλα τελείωσαν μετά από τον τελικό, η πρώτη του κουβέντα ήταν: Ναι ρε παλικάρι μου. Μπράβο το έκανες!


Η μετά...Άαλμποργκ εποχή

Το Άαλμποργκ αποτελεί πλέον παρελθόν. Τα πράγματα επιστρέφουν στην κανονικότητα, με φουλ προπονήσεις και πολλή δουλειά μέχρι τον επόμενο θρίαμβο. Ένα χρυσό μετάλλιο είναι λογικό να φέρει άκρατη χαρά, αλλά και μεγάλες ευθύνες.


Πλέον ο Ξένος θα είναι ένας καρατέκα που όλοι θα θέλουν να τον κερδίσουν, ενώ οι μεγαλύτεροι σε ηλικία από εδώ και πέρα θα τον προσέχουν...


Ο πήχης, όπως είπε και ο ίδιος ανεβαίνει, αν και το πλάνο παραμένει πάντα το ίδιο. Το κεφάλι χαμηλά, σκληρή δουλειά. Πως το λένε οι ποδοσφαιρικοί δημοσιογράφοι; Η μπάλα κάτω...


"Γεγονός είναι ότι όταν κερδίζεις ένα χρυσό μετάλλιο σε Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ο πήχης ανεβαίνει. Πλέον περιμένουν περισσότερα πράγματα από μένα και οι αντίπαλοι θα γίνουν περισσότερο ανταγωνιστικοί. Το πλάνο μου όμως δεν αλλάζει. Από την πλευρά μου θα συνεχίσω να κάνω αυτό που κάνω χρόνια τώρα. Δουλειά, δουλειά και πάλι δουλειά"


"Η συμμετοχή μου το Ευρωπαϊκό των Ανδρών (-60κ) είναι μέσα στους στόχους μου. Πριν από λίγες ημέρες κατέκτησα το χρυσό μετάλλιο στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στη συγκεκριμένη κατηγορία. Αν η ΕΛΟΚ με επιλέξει για να εκπροσωπήσω τη χώρα μας θα ήταν η καλύτερη συνέχεια για μένα μετά το Άαλμποργκ"

"Από εδώ και πέρα έχω μπροστά μου το Πανελλήνιο πρωτάθλημα (U21), σε περίπου 20 ημέρες, όπως και τα προ-ολυμπιακά τουρνουά Karate 1 στα οποία θέλω να συμμετάσχω για να κερδίσω επιπλέον βαθμούς στην παγκόσμια κατάταξη"


O άνθρωπος πίσω από τον Σέφανο...


Ο μεσότιτλος είναι περισσότερο ρητορικής σημασίας. Δεν θέλει και πολλή σκέψη. Η Μαρίζα Σουμπασάκη, είναι η αρχή και το τέλος για τον Στέφανο Ξένο. Τόσο ψυχολογικά, όσο και αγωνιστικά. Ξενύχτια, προπονήσεις, πνευματική προετοιμασία. Άλλωστε και ο ίδιος ο πρωταθλητής Ευρώπης δεν ξεχνάει ποτέ την προσφορά της μητέρας του.

"Μαμά σε αγαπάω πολύ και είμαι ευγνώμων για όλα αυτά. Όταν σε έβλεπα να κλαις από συγκίνηση την ώρα του εθνικού ύμνου ήταν μια από τις καλύτερες στιγμές της ζωής μου και είμαι περήφανος γι' αυτό"

"Η μητέρα μου είναι ο δεύτερος άνθρωπος στον οποίον ανήκει αυτό το μετάλλιο. Είναι πάντα εκεί στις ατελείωτες ώρες προπόνησης (ως προπονήτριά μου), ενώ καθημερινά μου προσφέρει την κατάλληλη στήριξη που χρειάζομαι. Στον τελικό ήταν παρούσα από το πρωί στο ζέσταμα, μέχρι το απόγευμα μετά από τον αγώνα. Χωρίς την παρουσία της δεν ξέρω αν θα έφτανα μέχρι εδώ. Της χρωστάω όλα όσα έχω καταφέρει μέχρι τώρα ως αθλητής, αλλά και ως άνθρωπος"

"Για τον αδελφούλη μου"

Μία οικογένεια που αποτελείται από άτομα που ασχολούνται αποκλειστικά με το καράτε, βρίσκεται πίσω από τον Στέφανο Ξένο. Ο πρωταθλητής Ευρώπης και αθλητής του Α.Σ. Καράτε "Οδυσσέας" φυσικά δεν ξεχνάει να τους ευγνωμονεί γι' αυτό.


Ο Στέφανος Ξένος ανάμεσα στον πατέρα και προπονητή του, Νεκτάριο Ξένος και τη μητέρα του και επίσης προπονήτριά του, Μαρίζα Σουμπασάκη

"Ο εθνικός ύμνος που ακούστηκε στο Άαλμποργκ και το χρυσό μετάλλιο είναι αφιερωμένα στη χώρα μου, αλλά και στην υπέροχη κερκίδα που είχαν δημιουργήσει οι συναθλητές μου και δεν σταμάτησαν ούτε στιγμή να με στηρίζουν".


"Ο Διονύσης δεν είναι μόνο αδελφός μου. Είναι ο μεγαλύτερος υποστηρικτής σε αυτό που κάνω, συναθλητής, φίλος, κόουτς κι ένα είδωλο για μένα, που από μικρό παιδί προσπαθώ να φτάσω"

"Από εκεί και πέρα θέλω να αφιερώσω αυτή την επιτυχία στους εθνικούς βοηθούς προπονητές, Γιάννη Σύλλα, Φώτη Λεκάκο και τον επικεφαλή και κόουτς Γιάννη Κανέλλη, που ήθελαν τόσο πολύ να ακούσουν τον εθνικό μας ύμνο και είμαι πολύ χαρούμενος που μπόρεσα να τους προσφέρω αυτό το δώρο"


"Το μετάλλιο όμως είναι αφιερωμένο και στην οικογένειά μου για την οικονομική, ψυχολογική και προπονητική βοήθειά τους. Όμως ακόμη περισσότερο είναι αφιερωμένο στον αδελφούλη μου (Διονύσης Ξένος). Είναι πάντα εκεί όταν τον χρειάζομαι όπως κι εγώ γι' αυτόν. Το μετάλλιο είναι δικό του"


"Θα ήθελα να ευχαριστήσω επίσης και την διοίκηση της Ομοσπονδίας και την Τεχνική Επιτροπή για την εμπιστοσύνη που έχουν δείξει στο πρόσωπό μου, αλλά και τον κύριο Λάμπρο Λίτο και την ομάδα της Arawaza που μου προσφέρει τον καλύτερο και ασφαλέστερο εξοπλισμό και με στηρίζει στο έργο μου"

Never Miss a Post. Subscribe Now!

© 2023 by Kathy Schulders. Proudly created with Wix.com  

  • Grey Twitter Icon
  • Grey LinkedIn Icon
  • Grey Instagram Icon
  • Grey Pinterest Icon