• Thanos Stathopoulos

Καράτε | Βίκυ Πανετσίδου: "Δεν θα έφευγα από την Κίνα χωρίς μετάλλιο"

Το πείσμα μετά τον αποκλεισμό στην Κωνσταντινούπολη, το μετάλλιο στη Σαγκάη, η δικαίωση, αλλά και ο δύσκολος δρόμος μέχρι το Τόκιο

Κουρασμένη, περήφανη, χαρούμενη, αλλά όχι (ακόμα) ολοκληρωμένη. Με τη Βίκυ Πανετσίδου μιλήσαμε για πολλά. Ωστόσο, όταν μιλάς με τη "βασίλισσα" των -68κ. τα 90 λεπτά δεν είναι ποτέ αρκετά. Μαθαίνεις πράγματα και κυρίως μπαίνεις στη ψυχολογία και στο μυαλό μιας εκ των κορυφαίων καρατέκα του κόσμου.


Η αρχή δεν έγινε από τη Σαγκάη, αλλά από την Κωνσταντινούπολη. Στο τουρνουά από το οποίο έφυγε νωρίς, απογοητευμένη, θυμωμένη και κυρίως πεισμωμένη. Είχαμε κάνει και τότε μια... μίνι συζήτηση με τη Βεροιώτισσα αθλήτρια του Πανημαθιακού να βρίσκεται περισσότερο σε κατάσταση θερμώ...


Δύο περίπου εβδομάδες αργότερα και με το χάλκινο μετάλλιο περασμένο στο λαιμό της, η Βίκυ Πανετσίδου είδε τα πράγματα που έγιναν στην Πόλη λίγο πιο ξεκάθαρα.


"Σαφώς και ο πρόωρος αποκλεισμός με πείσμωσε. Ναι, το πρώτο πράγμα που αισθάνθηκα ήταν ο θυμός. Από εκεί και πέρα όμως και όσο περνούσε η ώρα, μπορώ να πω ότι δεν έφταιγαν μόνο οι κριτές, αλλά κι εγώ η ίδια. Εξάλλου δεν φταίει ποτέ μόνο η μια πλευρά. Πάντα κάνουμε λάθη, ακόμα και όταν κερδίζουμε!".


"Απλά εκείνη τη στιγμή δεν μπορούσα να το πιστέψω. Έλεγα από μέσα μου "αυτό ήταν; Τελείωσε;". Όλο αυτό με πείσμωσε. Περίμενα με ανυπομονησία τη Σαγκάη. Δεν είχα (και συνεχίζω να μην έχω) πολλά περιθώρια για απώλειες βαθμών. Ηρέμησα, προετοιμάστηκα και πήγα στην Κίνα για να κατακτήσω το μετάλλιο".


Ο θρίαμβος στη Σαγκάη...

Μία ημέρα πριν ξεκινήσουν οι αγώνες του K1 Premier League στη Σαγκάη, έριξα μια ματιά στις κληρώσεις. Όλα τα παιδιά της αποστολής, είχαν αναμφίβολα δύσκολο έργο. Ωστόσο, αυτό που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση ήταν ότι οι διασταυρώσεις της Πανετσίδου ήταν κόντρα στις τρεις εκ των κορυφαίων της κατηγορίας. Και μάλιστα η μία μετά την άλλη!

"Στο αεροπλάνο έλεγα μέσα μου ότι δεν θα φύγω από τη Σαγκάη χωρίς μετάλλιο. Ήμουν πολύ αποφασισμένη"

Κι όμως η Πανετσίδου τα κατάφερε! Κατάφερε να κερδίσει και τις τρεις χάνοντας στον ημιτελικό από την Κινέζα και μετέπειτα "ασημένια" στη Σαγκάη, Li Gong, η οποία είχε κατακτήσει το χρυσό στην ίδια πόλη λίγους μήνες πριν (Δεκέμβριος 2018).


Η Ελληνίδα καρατέκα και κάτοχος 13ων μεταλλίων στις διοργανώσεις του Κ1, αγωνίστηκε στον τελικό των ρεπεσάζ, όπου εκεί δεν άφησε κανένα περιθώριο στη Γαλλίδα Lea Avazeri κερδίζοντας με 1-0 (yuko) 68 δευτερόλεπτά πριν από το φινάλε. Η Πανετσίδου τα είχε καταφέρει...


"Αισθάνθηκα χαρά, ικανοποίηση και δικαίωση. Μπορώ να σου πω περισσότερο το Σάββατο, καθώς κέρδισα μεγάλα ονόματα της κατηγορίας μου. Την Κυριακή απλά ολοκληρώθηκε ο στόχος μου. Ήταν πραγματικά συγκινητικό. Χωρίς προπονητή (το έχω συνηθίσει εξάλλου) και ουσιαστικά ολομόναχη".


Το γκρι σακάκι...

Το...χωρίς προπονητή έχει ξεχωριστή σημασία. Ίσως με την παρουσία προπονητή η νίκη της Πανετσίδου στον τελικό των ρεπεσάζ να αποκτούσε μεγαλύτερη έκταση. Η πιο χαρακτηριστική στιγμή ήταν στο τελευταίο δευτερόλεπτο της αναμέτρησης, με την Πανετσίδου να σημειώνει ένα ξεκάθαρο wazari με τη σημαία να μη σηκώνεται ποτέ.



Αν υπήρχε τουλάχιστον προπονητής θα είχε το δικαίωμα να διεκδικήσει το συγκεκριμένο "δίποντο", αλλά και μια περίπτωση ippon, λίγο νωρίτερα, γεγονός που θα έκανε τη νίκη της ακόμα πιο άνετη.


Το οξύμωρο είναι ότι η Πανετσίδου κατάφερε και...δανείστηκε προπονητή άλλης χώρας, όμως το...dress code δεν επέτρεψε στον Luis David Valdivieso Garcia, από το Εκουαδόρ, να καθίσει στην καρέκλα του προπονητή...


"Ο Luis είχε όλη την καλή διάθεση να με βοηθήσει και να με συνοδεύσει ως προπονητής. Ωστόσο, η επιτροπή δεν επέτρεψε κάτι τέτοιο, καθώς φορούσε γκρι σακάκι, ενώ οι κανονισμοί θέλουν τους προπονητές να φορούν σακάκια με σκούρο χρώμα".



"Έτσι έχασα την ευκαιρία να διεκδικήσω ένα ippon, αλλά κι ένα wazari λίγο πριν το τέλος της αναμέτρησης. Αν είχα το δικαίωμα της κάρτας εκτιμώ ότι θα είχα κερδίσει με μεγαλύτερη διαφορά".


Το Μόντρεαλ και το...Τόκιο

Επόμενος σταθμός για το "γεμάτο" πρόγραμμα της Πανετσίδου το Μόντρεαλ (21-23 Ιουνίου).


Αν και η παρουσία της στο προτελευταίο τουρνουά Κ1 Series A, της φετινής σεζόν, ήταν αμφίβολη, τελικά η Ελληνίδα καρατέκα θα συμμετάσχει κανονικά σε μια ακόμη σημαντική διοργάνωση, η οποία θα τη βοηθήσει να φτάσει ακόμα πιο κοντά στο Τόκιο. Μια προσπάθεια που η ίδια πάντως τη βλέπει δύσκολη, αλλά σίγουρα όχι ακατόρθωτη...


"Αποφάσισα να αγωνιστώ και στο Μόντρεαλ, ακόμα κι αν υπήρχαν οικονομικές (και όχι μόνο) δυσκολίες. Είναι μια ακόμη πρόκληση για μένα και στόχος, όπως πάντα, είναι να φτάσω ψηλά".


"Οι βαθμοί που θα διεκδικήσω μπορεί να μην ίσοι με των Premier League ( τα Premier League δίνουν περισσότερους πόντους), όμως σε αυτό το κρίσιμο σημείο που έχουμε φτάσει θα με βοηθήσουν στην προσπάθεια που κάνω για την πρόκριση στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο".


"Σίγουρα το Τόκιο είναι ακόμα μακριά. Σίγουρα είναι δύσκολο, αλλά όχι ακατόρθωτο, όπως συμβαίνει άλλωστε για όλες τις αθλήτριες στην κατηγορία μου. Δουλεύω πολύ σκληρά, πιστεύω στον εαυτό μου και ότι μπορώ να πάρω την πρόκριση. Εξάλλου αν δεν πίστευα κάτι τέτοιο θα σταματούσα την κάθε προσπάθεια".


Για το τέλος αφήσαμε τις...ευχαριστίες, για τους ανθρώπους που βρίσκονται πίσω από τη Βίκυ Πανετσίδου. Τους ανθρώπους που βρίσκονται και... παλεύουν μέσα στο τατάμι μαζί της. Πλάι της. Δύο απ' αυτούς είναι οι γονείς της, Νίκος Πανετσίδης και Ρένα Χασιώτου για τους οποίους η φωνή της γεμίζει αγάπη και περηφάνια...


"Το μετάλλιο αυτό το αφιερώνω στην οικογένειά μου. Στους γονείς μου που είναι πίσω απ' όλα αυτά. Με στηρίζουν, με συμβουλεύουν και σίγουρα τους χρωστάω πολλά. Είμαι πραγματικά περήφανη που έχω τέτοιους γονείς".


"Από εκεί και πέρα θέλω να ευχαριστήσω την stoiximan η οποία βρίσκεται πάντα δίπλα μου προφέροντας τα μέγιστα στην προσπάθεια που κάνω όλο αυτό το διάστημα".


"Ένα μεγάλο ευχαριστώ στην εταιρεία Arawaza που με εξοπλίζει με ότι έχει σχέση με τον εξοπλισμό μου αλλά και όχι μόνο, την εταιρεία ενδυμάτων Freddy, αλλά και την Scitec Nutrition που μου παρέχει συμπληρώματα διατροφής".


"Τέλος θα ήθελα να ευχαριστήσω εσένα τον ίδιο για όλο αυτό το ενδιαφέρον που δείχνεις προς το άθλημα μας, αλλά και για τη στήριξη σου προς εμένα προσωπικά".

Never Miss a Post. Subscribe Now!

© 2023 by Kathy Schulders. Proudly created with Wix.com  

  • Grey Twitter Icon
  • Grey LinkedIn Icon
  • Grey Instagram Icon
  • Grey Pinterest Icon