• Thanos Stathopoulos

Καράτε | Χριστίνα Νίκα: "Ένα υπέροχο φινάλε..."

Το κλείσιμο ενός κύκλου, το ασημένιο μετάλλιο, ο χαμένος τελικός και η επική ανατροπή στον ημιτελικό. Η Χριστίνα Νίκα κάνει την αποτίμηση της συγκλονιστικής πορείας της στο Ούμαγκ

Το Ούμαγκ αποτέλεσε για τη Χριστίνα Νίκα το τέλος ενός κύκλου. Ένα πρώτο ταξίδι το οποίο είχε αμέτρητες επιτυχίες, πολλά μετάλλια, σημαντικές διακρίσεις. Ένα ταξίδι στο οποίο έμαθε πολλά και με μια σημαντική "προίκα" θα προχωρήσει στην κατηγορία των γυναικών.


Το... κερασάκι στην τούρτα ήταν η προ ολίγων ημερών, μαγική εμφάνιση στην Κροατία. Ένα ασημένιο μετάλλιο το οποίο μπορεί και να χαρακτηριστεί και ως "καθρέφτης" για την τεράστια προσπάθεια, τις αμέτρητες ώρες προπόνησης, τα δάκρυα χαράς, αλλά και λύπης.

Τα συναισθήματα, όπως θα πει και η ίδια παρακάτω, απερίγραπτα. Ένα υπέροχο κλείσιμο σε μια κατηγορία την οποία θα θυμάται για πάντα...


"Τα συναισθήματα που νιώθω δεν μπορώ να τα περιγράψω. Απίστευτη χαρά και μεγάλη ικανοποίηση. Τόσες ώρες προπόνησης, τόσοι κόποι, τόσες προσπάθειες. Όλα αυτά ανταμείφθηκαν με αυτό το μετάλλιο".


"Βέβαια τα συναισθήματά μου μετά τον τελικό ήταν λίγο περίεργα. Χαρούμενη μεν που κατάκτησα το ασημένιο μετάλλιο, σε μια τόσο σημαντική διοργάνωση, αλλά από την άλλη και λίγο πικραμένη που δεν κατάφερε να πάρω το χρυσό".


"Ο στόχος μου ήταν το μετάλλιο"

Πριν λίγους μήνες, στη Λεμεσό, είχε φτάσει πολύ κοντά στο μετάλλιο, το οποίο όμως δεν ήρθε. Στο Ούμαγκ όμως τα πράγματα ήταν διαφορετικά.


Η 17χρονη έγραψε ένα διαφορετικό φινάλε. Ένα φινάλε με έξι νίκες σε επτά αγώνες. Ένα φινάλε έτσι όπως πραγματικά της άξιζε...


"Η παρουσία μου στο βάθρο σίγουρα ήταν μια μεγάλη ικανοποίηση για μένα. Εξάλλου ο στόχος μου σ' αυτή τη διοργάνωση, ήταν να μπω στα μετάλλια. Θεωρώ ότι αυτή η επιτυχία θα μου δώσει μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση στο ξεκίνημα της νέας μου προσπάθειας για τους επόμενους αγώνες στην κατηγορία των γυναικών ".


"Στον ημιτελικό δεν αγχώθηκα ούτε μια στιγμή"

Οι έξι νίκες του Ούμαγκ ήταν ξεχωριστές. Η κάθε μια είχε τη δική της βαρύτητα, τη δική της σημασία. Όμως αυτή που ξεχώρισε ήταν αναμφίβολα ο ημιτελικός κόντρα στην Ιταλίδα, Miriam Giuga. Ένας αγώνας ο οποίος θα μείνει χαραγμένος στο μυαλό και την καρδιά της Ελληνίδας καρατέκα.


Παρά το γεγονός ότι βρέθηκε πίσω στο σκορ με 2-0, η Νίκα είχε την τελευταία λέξη. Η εκρηκτική της αντίδραση και η νίκη της αποθεώθηκε απ' όλους όσους βρέθηκαν στο τατάμι 4. Η ίδια πάντως ακόμα κι όταν βρέθηκε με την πλάτη στον τοίχο δεν ανησύχησε. Ήξερε τι θα συνέβαινε...


"Όπως έχω ξαναπεί, ο κάθε αγώνας είναι ξεχωριστός και όλες οι αθλήτριες που αγωνίζονται σε τέτοιες διοργανώσεις είναι αξιόλογες. Ποτέ δεν έχω υποτιμήσει καμία αντίπαλο μου. Πάντα τις σέβομαι, αλλά μέσα στον αγώνα κάνω το καλύτερο που μπορώ για μένα".


"Είναι δύσκολο να κυνηγάς έναν αγώνα όταν έχεις μείνει πίσω στο σκορ. Όμως με την ομάδα μου δουλεύουμε πάρα πολύ πάνω σε αυτό το σενάριο. Οπότε κράτησα την ψυχραιμία μου, παράλληλα άκουγα τον προπονητή μου και κατάφερα να φτάσω στην ανατροπή".


"Η αλήθεια είναι ότι δεν έχω ξανακάνει κάτι τέτοιο. Από την άλλη όμως, καθ΄ όλη τη διάρκεια του ημιτελικού ένιωθα απόλυτα σίγουρη. Ήμουν σίγουρη ότι θα ήμουν εγώ αυτή που θα περάσει στον τελικό".


"Ακόμα κι όταν βρέθηκα πίσω με 2-0 δεν είχα αγχωθεί ούτε για μια στιγμή. Πραγματικά δεν μπορώ να περιγράψω πως αισθανόμουν μετά το τέλος του ημιτελικού. Ήταν κάτι το απίστευτο!".


"Μαθαίνουμε πολλά από τις ήττες"

Μια ανάσα από το χρυσό μετάλλιο. Στον τελικό είχε να αντιμετωπίσει μια πολύ δυνατή καρατέκα. Τη Ρωσίδα Anna Chernysheva. Η αθλήτρια που στη Λεμεσό της είχε στερήσει το χάλκινο μετάλλιο. Σ' αυτό το διάστημα των περίπου δύο ωρών, η Νίκα προσπαθεί να ηρεμήσει. Να γεμίσει μπαταρίες και ενέργεια για το μεγάλο ραντεβού.

"Ο τελικός δεν ήταν εύκολος αγώνας μου έχει μείνει μια μικρή πικρία. Αλλά από την άλλη δεν με πειράζει, καθώς και από τις ήττες μαθαίνουμε πολλά πράγματα"

Κάτι το οποίο δεν λειτούργησε, καθώς η Ρωσίδα κατάφερε να επικρατήσει με 4-1 ανεβαίνοντας στο πρώτο σκαλί του βάθρου. Η Νίκα ωστόσο δεν ασχολήθηκε με "ρεβάνς" και "εκδίκηση". Στο μυαλό της είχε πάντα το χρυσό μετάλλιο.


"Βλέποντας τη Ρωσίδα στο μυαλό μου ήταν ότι πρέπει να μπω μέσα και να αγωνιστώ όπως ξέρω. Δεν σκέφτηκα τίποτα άλλο".


"Στον τελικό μπορώ να πω ότι απογοητεύτηκα από το αποτέλεσμα. Πιστευτά ότι μπορούσα να κερδίσω. Μου πήρε τον πρώτο πόντο, κατάφερα να ισοφαρίσω, αλλά τη συνέχεια αναγκάστηκα να κυνηγάω"


Όσο για το αν στον τελικό ουσιαστικά είχε "αδειάσει" από ενέργεια, η Νίκα απάντησε:


"Η αλήθεια είναι ότι τα έδωσα όλα στους αγώνες μέχρι τον τελικό. Ήταν μεγάλη η ένταση και είχα φοβερή ενέργεια. Αισθανόμουν πολύ καλά. Ίσως αν ο τελικός διεξαγόταν άμεσα, χωρίς διακοπή το αποτέλεσμα να ήταν διαφορετικό".


Στο τέλος της συζήτησης η Χριστίνα Νίκα δεν θα παραλείψει να ευχαριστήσει, αλλά και να αφιερώσει της μεγάλη της επιτυχία σε ανθρώπους που βρίσκονται δίπλα της όλα αυτά τα χρόνια.


"Αυτό το μετάλλιο το αφιερώνω σε όλους όσους πιστεύουν σε μένα και με στηρίζουν σε αυτό που κάνω. Φυσικά στην οικογένειά μου, στην ομάδα μου τον Α.Σ "Οδυσσέας" και στο χορηγό μου Elval Colour".


"Επίσης θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στο δάσκαλο Δημήτρη Τριανταφύλλη, ο οποίος με βοήθησε τόσο ψυχολογικά, όσο και προπονητικά σε αυτούς τους αγώνες".