• Thanos Stathopoulos

Τένις | ATP Cup: Αρκεί μόνο ο Τσιτσιπάς;

Η έλλειψη... πάγκου, η αλλαγή του συστήματος διεξαγωγής-ελέω πανδημίας- αλλά και η κλήρωση, κάνουν την πρόκριση της ελληνικής ομάδας στα ημιτελικά δύσκολη ως απίθανη


Ισπανία και Αυστραλία. Η περσινή φιναλίστ δηλαδή και η περσινή ημιφιναλίστ. Η αλλαγή του συστήματος διεξαγωγής του τουρνουά που στον δεύτερο χρόνο ζωής "συρρικνώθηκε" από 24 ομάδες των έξι ομίλων σε 12 των τεσσάρων (ελέω πανδημίας) κάνει δύσκολο το έργο της πρόκρισης.


Στο... παρθενικό ATP Cup, την περσινή σεζόν, την πρόκριση εξασφάλιζαν οι πρώτοι των ομίλων και οι δύο καλύτεροι δεύτεροι, με τις οκτώ ομάδες να συμπληρώνουν τη φάση των προημιτελικών.


Φέτος προημιτελικά δεν υπάρχουν. Η φόρμα του τουρνουά είναι πιο απλή κι έτσι οι τέσσερις που θα κατακτήσουν την πρωτιά στους ομίλους τους θα περάσουν στην ημιτελική φάση.


Προσωπικά δεν με τρομάζει ούτε η Ισπανία, ούτε φυσικά η Αυστραλία. Αυτό που με προβλημάτιζε από πέρσι και με προβληματίζει και φέτος, είναι το... βάθος της ελληνικής ομάδας. Κι εκεί η Ελλάδα χάνει δύναμη.


Όχι απλά χάνει, αλλά μετά τον Στέφανο Τσιτσιπά υπάρχει μια χαώδης διαφορά. Όχι απλά χαώδης, ουσιαστικά μετά τον Τσιτσιπά δεν υπάρχει απολύτως τίποτα...


Για να μην παρεξηγηθώ, αναφέρομαι και συγκρίνω πάντα το επίπεδο της διοργάνωσης. Και δυστυχώς ως χώρα δεν έχουμε καταφέρει να βγάλουμε παίκτες όχι απαραίτητα που να έχουν προδιαγραφές για την πρώτη 10άδα του κόσμου, αλλά τουλάχιστον να στέκονται ανταγωνιστικά σε αυτό το επίπεδο.


Όχι, δεν είμαι απόλυτος, αλλά ρεαλιστής. Ναι, νομίζω και πιστεύω ότι ο Στέφανος Τσιτσιπάς μπορεί και έχει πολλές πιθανότητες, ειδικά με το πως είναι η κατάσταση στην αρχή της σεζόν, να κερδίσει τον Ράφα Ναδάλ, ο οποίος στη συγκεκριμένη ήπειρο έχει δείξει ότι είναι ικανός για το χειρότερο και για το πολύ χειρότερο...


Από την άλλη όμως όχι δεν πιστεύω ότι ο συμπαθέστατος και "τίμιος" Μιχάλης Περβολαράκης είναι σε θέση να κερδίσει τον Ρομπέρτο Μπαουτίστα Αγκούτ, έναν παίκτη που λατρεύει να είναι on fire στην αρχή της κάθε σεζόν.


Ναι, ο Άλεξ ντε Μινάρ μπορεί να μην πάρει ανάσα από τον Τσιτσιπά, αλλά ο Τζον Μίλμαν θεωρώ ότι δεν θα έχει πρόβλημα κόντρα στον Περβολαράκη παρά το γεγονός ότι πέρσι ο Έλληνας τενίστας κατάφερε να προηγηθεί στα σετ.

Δεν θα αναφερθώ καν στους άλλους δύο Έλληνες παίκτες οι οποίοι αναμένεται να φανούν σε 1-2 διπλά κι αυτό γιατί το επίπεδο είναι ακόμα πιο χαμηλό, όσο κι αν ανταγωνιστικά μπορεί να συμπεριφερθούν μέσα στο κορτ.


Μπορεί να ακούγονται άσχημα και να διαβάζονται ακόμα χειρότερα, αλλά δυστυχώς κάτι τέτοια τουρνουά θυμίζουν την "γύμνια" που έχει το ελληνικό τένις και την ανυπαρξία οργάνωσης από τα θεσμικά όργανα.


Μια σκέψη την οποία κάνω από πέρσι, ίσως ήταν οι δοκιμές. Να μπουν παίκτες οι οποίοι θα δοκιμάσουν τα όρια τους και θα κάνουν τους υπόλοιπους να δουλέψουν ακόμα περισσότερο για να διεκδικήσουν και πάλι τη θέση τους.


Οι "παγιωμένες" συνθέσεις από παίκτες που δεν έχουν-εκ των πραγμάτων-το ειδικό βάρος για ένα ΄τέτοιο επίπεδο, δεν βοηθούν ούτε μια ελληνική ομαδική παρουσία, αλλά ούτε και τους ίδιους τους παίκτες σε ατομικό επίπεδο, οι οποίοι γνωρίζουν από τώρα ότι θα είναι στην αποστολή και του χρόνου και μετά από πέντε χρόνια.


Μπορεί να κάνω και λάθος σκέψεις... Μπορεί.


Θα έχει πρόβλημα η Σερβία, "σφαγή" με Ρωσία και Αργεντινή


Την αμαρτία μου θα την πω και θα τη γράψω. Βλέπω τη Ρωσία για τελικό και τίτλο. Μπορεί να συμβεί μόνο το πρώτο, αλλά εκτιμώ ότι η Ρωσία είναι η μόνη χώρα από τις 12 η οποία συνεχίζει να παράγει παίκτες υψηλού επιπέδου.


Ξεκίνησε με τον Κάρεν Χατσάνοφ, συνέχισε με τον Ντανιίλ Μεντβέντεφ και έφτασε στον εκπληκτικό πέρσι, Αντρέι Ρούμπλεφ. Αν δεν κάνω λάθος μόνο η Ισπανία έχει τρεις παίκτες στην πρώτη 20άδα στην παγκόσμια κατάταξη.


Ακόμα και πέρσι η Ρωσία μπορεί να σταμάτησε στον ημιτελικό απέναντι στη Σερβία χάνοντας μεν με 3-0, αλλά αξίζει να δει ή να θυμηθεί κανείς πόσο "μάτωσε" για να καταφέρει να ξεπεράσει το ρώσικο σκόπελο.


Το ουσιαστικό εμπόδιο της Ρωσίας είναι η Αργεντινή των Ντιέγκο Σβάρτσμαν και Γκουίντο Πέγια. Η Ιαπωνία απλά θεωρώ ότι θα είναι μια καλή προπόνηση και για τις δύο ομάδες.


Το μόνο θέμα που είχε η Ρωσία είναι στα διπλά, εκεί που η Αργεντινή είναι πιο έμπειρη και πιο εκρηκτική με το λογικό δίδυμο να είναι ο Χοράσιο Σεμπάλος μαζί με τον Πέγια, με τους Ρώσους να χρησιμοποιούν θεωρητικά πάντα, τον Ρούμπλεφ με έναν εκ των Ασλάν Χαράτεφ και Ευγκένι Ντονσκόι.


Πέρσι πάντως η Ρωσία είχε συναντήσει και πάλι την Αργεντινή (προημιτελικά) την οποία και κέρδισε εύκολα με 3-0 νίκες.

Ο πρώτος όμιλος φαίνεται να είναι ο πιο δύσκολος με τη Γερμανία να εκτιμώ ότι έχει ένα σημαντικό προβάδισμα. Τους εκπληκτικούς στο διπλό Κέβιν Κράβιτς και Αντρέας Μις.


Βέβαια για να φτάσουμε εκεί θα πρέπει είτε ο Αλεξάντερ Ζβέρεφ, είτε (περισσότερο) ο Γιαν-Λέναρντ Στρουφ να πάρουν μια νίκη.


Ο Νόβακ Τζόκοβιτς θα είναι μια ακόμη φορά απελπιστικά μόνος με τον Φίλιπ Κραΐνοβιτς να είναι ένας από τους πλέον ασταθείς παίκτες.


Η Σερβία θυμίζει λίγο Ελλάδα, με τη διαφορά ότι διαθέτει τον Νο. 1 τενίστα στον κόσμο, αλλά και αρκετά ικανό ως πολύ καλό στα διπλά, σε αντίθεση με τον Στέφανο Τσιτσιπά.


Θα είναι ένα ενδιαφέρον ματσάρισμα με τη Σερβία να χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια για να μπορέσει να πάρει την πρώτη θέση.


Η έκρηξη του Ντένις Σαποβάλοφ και το δυνατό σερβίς του Ράουνιτς ίσως να δημιουργήσουν προβλήματα στις αντίπαλες ομάδες, αλλά μέχρι εκεί... Τίποτα παραπάνω.

Στον δεύτερο όμιλο εκτιμώ ότι δεν υπάρχει κάτι άλλο που πρέπει να αναφέρω. Η Ισπανία έχει τον πρώτο λόγο και το μόνο που προσωπικά περιμένω να δω είναι η αναμέτρηση του Στέφανου Τσιτσιπά με τον Ράφα Ναδάλ που για μένα θα είναι ό,τι καλύτερο σε αυτό το τουρνουά και φυσικά μια δυνατή πρώτη πρόβα για τη Μελβούρνη.


Άφησα τον τρίτο όμιλο για το τέλος. Αυστρία, Ιταλία, Γαλλία. Η Αυστρία διαθέτει τον καλύτερο παίκτη του ομίλου κι αυτός δεν είναι άλλος από τον κάτοχο του US Open, Ντόμινικ Τιμ. Δεν ξέρω αν ο Ντένις Νόβακ μπορεί να ανταγωνιστεί τον Φάμπιο Φονίνι, αλλά σίγουρα είναι το μεγάλο φαβορί απέναντι στον... βαριεστημένο και χωρίς όρεξη για τένις, Μπενουά Περ.

Η Γαλλία είναι εξαιρετική τα διπλά κάτι που δεν είναι η Αυστρία και η Ιταλία. Ωστόσο, θεωρώ ότι δεν αρκεί για να πάρει την πρώτη θέση του ομίλου που πιστεύω ότι θα κατακτήσει η Αυστρία.


Όλα τα παραπάνω είναι σκέψεις που έγιναν με γνώμονα τι έχουν κάνει οι παραπάνω παίκτες μέχρι τώρα. Η αρχή της φετινής σεζόν αναμένεται να είναι ακόμα πιο "μουδιασμένη" και "περίεργη" απ' ότι η περσινή.


Παρακολουθούμε όλοι τι γίνεται στην Αυστραλία με τις καραντίνες, τις γκρίνιες μεταξύ παικτών, τα "στρατόπεδα", τα ευτράπελα και όλα αυτά που μας έχουν κάνει να στρέψουμε το βλέμμα μας σε οτιδήποτε άλλο εκτός του τένις μιας και δεν υπάρχει αγωνιστική ούτε καν προπονητική δράση.


Τα υπόλοιπα στα κορτ του Melbourne Park το διάστημα 1-5 Φεβρουαρίου στην δεύτερη έκδοση του ATP Cup.


Never Miss a Post. Subscribe Now!

© 2023 by Kathy Schulders. Proudly created with Wix.com  

  • Grey Twitter Icon
  • Grey LinkedIn Icon
  • Grey Instagram Icon
  • Grey Pinterest Icon