Never Miss a Post. Subscribe Now!

© 2023 by Kathy Schulders. Proudly created with Wix.com  

  • Grey Twitter Icon
  • Grey LinkedIn Icon
  • Grey Instagram Icon
  • Grey Pinterest Icon
  • Thanos Stathopoulos

Τένις | Ο Nadal έκανε τα εύκολα δύσκολα στο ATP Cup

Ο Rafa Nadal δεν κατάφερε να εκμεταλλευτεί το γεγονός ότι είχε το καλύτερο "δεκανίκι" στην ομάδα του. Αυτό σε συνδυασμό ότι δεν φάνηκε όσο έτοιμος περίμενε να είναι στο τουρνουά, είναι πολύ πιθανό να κόστισε την απώλεια του τίτλου για την Ισπανία

Ξεκινάω με το εξής: Ο Nadal είναι ο παίκτης με τον μεγαλύτερο (αγωνιστικό) εγωισμό στο Tour. Δεν έχω δει κάτι παρόμοιο και από τις γενιές που έχουν παρέλθει. Ένας παίκτης που αρνείται να εγκαταλείψει κάτω από τις οποιαδήποτε συνθήκες.


Εκτιμώ, ότι είναι ο μοναδικός παίκτης που θα μπορούσε να ξεπεράσει τον Roger Federer, όσον αφορά τα χρόνια παραμονής στο επαγγελματικό τένις, χωρίς να χάσει την ποιότητά του και παραμένοντας φυσικά ψηλά στην παγκόσμια κατάταξη.


Κάτι που με την υπάρχουσα κατάσταση και με βάση το βεβαρημένο του ιατρικό ιστορικό δείχνει αν όχι ακατόρθωτο, εξαιρετικά δύσκολο.


Ο Nadal στο παρθενικό ATP Cup δεν κατάφερε να εκμεταλλευτεί ένα σημαντικό "όπλο" που είχε η ισπανική ομάδα. Τον Robert Bautista Agut. Τον μοναδικό Νο 2 ομάδας που έφυγε αήττητος από το τουρνουά και μάλιστα χωρίς να χάσει σετ.


Αυτό σήμαινε αυτομάτως ότι ο Nadal είχε σε όλα τα παιχνίδια το ψυχολογικό προβάδισμα. Σε καμία αναμέτρηση δεν μπήκε με την πλάτη στον τοίχο. Σε όλα τα ματς η Ισπανία είχε προβάδισμα μιας νίκης και ο Νο 1 του κόσμου "απλά" έκλεινε τα παιχνίδια.


Κι όμως ο 33χρονος φρόντιζε να κάνει τα εύκολα δύσκολα. Με εξαίρεση το παιχνίδι με τον Pablo Cuevas, το οποίο και τελείωσε σε 73 λεπτά, όλα τα υπόλοιπα ήταν από δύο ώρες και πάνω.


Από το πρώτο παιχνίδι έδειξε σημάδια ότι δεν ήταν 100% έτοιμος γι' αυτό το τουρνουά. Το φινάλε το 2019 ήταν αρκετά δύσκολο και επίπονο. Η επιθυμία του για να κλείσει τη σεζόν ως Νο 1 στο Λονδίνο, τον επιβάρυνε αρκετά.


Αμέσως μετά κλήθηκε να οδηγήσει την Ισπανία στον τίτλο στο Davis Cup της Μαδρίτης, παίζοντας πολλές φορές μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες, ενώ στο τέλος του έτους έδωσε το παρών και στο τουρνουά επίδειξης στο Άμπου Ντάμπι.


Ημέρες ξεκούρασης ελάχιστες για έναν παίκτη που έχει μάθει να παίζει στα κόκκινα, ακόμα και στα τουρνουά της...γειτονιάς του.


Στο πρώτο του παιχνίδι στο Περθ για το ATP Cup, κέρδισε τον Γεωργιανό Nikoloz Basilashvili με 6-3, 7-5 μετά από περίπου δύο ώρες (1:50). Θα εξαιρέσω, όπως ανέφερα και πιο πάνω, τη μοναδική του εύκολη νίκη κόντρα στον Cuevas και θα πάω στο παιχνίδι με τον Yoshihito Nishioka στο οποίο ο Nadal δυσκολεύτηκε στο πρώτο σετ (tie-break) κερδίζοντας σχετικά εύκολα το δεύτερο με 6-4, σε κάτι περισσότερο από δύο ώρες (2:07).


Αμέσως μετά έπαιξε και στο διπλό μαζί με τον Pablo Careno Busta το οποίος κρίθηκε στο σούπερ tie-break...


Προημιτελικά με Βέλγιο και η πρώτη ήττα. Για δεύτερο σερί παιχνίδι το πρώτο σετ είναι σαν να μην έγινε...ποτέ για τον Nadal που βγάζει κούραση.


Ο David Goffin θα τον κερδίσει, ενώ ο Nadal, μετά από 2,5 ώρες εξαντλητικού παιχνιδιού, θα αγωνιστεί και στο διπλό που και πάλι θα ολοκληρωθεί στο σούπερ tie-break! Πριν καλά-καλά συμπληρωθούν 24 ώρες θα μπει και πάλι στο κορτ.


Σ' αυτό το σημείο να σημειώσω ότι υπήρξε ένα "μικρό φάουλ" από πλευράς διοργανωτών, με την Ισπανία να παίζει προημιτελικά και ημιτελικά μέσα σε 24 ώρες την ίδια ώρα που η Αυστραλία είχε μπροστά της σχεδόν δύο ημέρες για να ξεκουραστεί.


Κόντρα (και) στον Alex de Minaur το πρώτο σετ δεν είναι καλό από πλευρά Nadal. Η κούραση δεν τον βοηθάει να δει ξεκάθαρα τι πλάνο θα ακολουθήσει.


Από τη μια στηρίζεται στο baseline παιχνίδι και από την άλλη προσπαθεί να τελειώσει τους πόντους όσο πιο γρήγορα μπορεί, κάτι το οποίο δεν είχε επιτυχή αποτελέσματα και για κάτι που είναι εκτός...φαρέτρας Nadal.


Την ίδια συνταγή είχε δοκιμάσει και στην ήττα του κόντρα στον Goffin, με τον οποίον η μέση χρονική διάρκεια των πόντων που παίχτηκαν δεν ξεπέρασαν τα 9 δευτερόλεπτα (8.8). Ο δεύτερος μικρότερος μέσος όρος μετά από το 8.3 κόντρα στον Cuevas.


Απέναντι όμως στον de Minaur δεν τον...έπαιρνε να κάνει το ίδιο λάθος. Από το δεύτερο σετ και μετά αρχίζει να παίζει όπως ξέρει...


Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι τα ράλι 9+ χτυπημάτων ανέβηκαν ραγδαία στα τελευταία δύο σετ φτάνοντας τους συνολικά 31 πόντους διεκδίκησης, τους περισσότερους από κάθε άλλο παιχνίδι.


Το μόνο θετικό από τον ημιτελικό με την Αυστραλία, ήταν ότι με τη νίκη του αυτή εξασφάλισε τη συμμετοχή της ομάδας του στον τελικό και δεν χρειάστηκε να παίξει στο διπλό...


Στον τελικό ο Ναδάλ πήγε να αντιμετωπίσει τον Νο 2 του κόσμου, Novak Djokovic, έχοντας τρέξει κάτι λιγότερο από 13 χιλιόμετρα (12.7) χωρίς να υπολογίζω αυτά που έκανε στα διπλά κι έχοντας παραμείνει στο κορτ για 11 ώρες και 32 λεπτά.

Την ίδια ώρα ο Djokovic ναι μεν προερχόταν από ένα εξαντλητικό παιχνίδι δύο ωρών και 47 λεπτών, τρέχοντας 4,5 χλμ. κόντρα στον Daniil Medvedev, αλλά είχε παραμείνει στο κορτ για 9,5 ώρες, ενώ είχε ξοδέψει ενέργεια σε μόλις ένα διπλό αυτό κόντρα στη Γαλλία τη δεύτερη αγωνιστική του ομίλου.


Η νίκη του Σέρβου ήταν (για μένα) αναμενόμενη. Ακόμα και στο εκπληκτικό δεύτερο σετ δεν περίμενα το come back του Nadal καθαρά από θέμα κούρασης, αλλά και ψυχολογίας, καθώς θα έπρεπε να παίξει τρίτο σερί τρίσετο και μάλιστα να προσπαθήσει να κάνει τη δεύτερη σερί ανατροπή.


Και στον τελικό δεν είχε απέναντί του ούτε τον Goffin ούτε τον de Minaur, αλλά έναν παίκτη που ήξερε ακριβώς που να "χτυπήσει" τον Nadal για να τον εξοντώσει πλήρως...


Φυσικά, με τα παραπάνω δεν προκύπτει πουθενά ότι σε περίπτωση που ο Nadal ήταν ξεκούραστος ο νικητής του τελικού θα ήταν διαφορετικός. Ούτε ότι θα έφτανε στη νίκη απέναντι στον εκπληκτικό (είναι αλήθεια) Djokovic.


Από την άλλη όμως εκτιμώ ότι θα βλέπαμε ένα ακόμα καλύτερο παιχνίδι μεταξύ των κορυφαίων τενιστών του κόσμου, αλλά κι ένα ακόμα καλύτερο και πιο συναρπαστικό διπλό στο οποίο θα αγωνιζόταν και ο Nadal.


Η ουσία είναι ότι ο Ισπανός δυσκόλεψε για μια ακόμη φορά τον εαυτό του. Γνώριζε ότι δεν ήταν 100% έτοιμος για ένα τέτοιο τουρνουά, ωστόσο έβαλε μπροστά και πάλι τον αγωνιστικό του εγωισμό θέλοντας να δώσει τα πάντα στο κορτ και μάλιστα ενόψει του πρώτου Grand Slam της σεζόν.