• Thanos Stathopoulos

Τοξοβολία | Άρης Κορμπέτης: "Απίστευτη εμπειρία τα όσα έζησα στην Ολλανδία"

Ο τοξότης του ΑΣΤ Κορυβάντες μίλησε για τα όσα έζησε στον τελικό του JDV Open στο Αϊντχόφεν και το ιστορικό χάλκινο μετάλλιο στο barebow

Με τον Άρη Κορμπέτη δεν είχα την τιμή να μιλήσω στο παρελθόν. Ίσως θα έπρεπε. Ένας αθλητής ο οποίος διαπρέπει σ' αυτό που κάνει και όχι μόνο διαπρέπει, αλλά φροντίζει να διαφημίζει τη χώρα μας σ' ένα είδος τοξοβολίας το οποίο σιγά-σιγά αρχίζει να ανθίζει στην Ελλάδα, σε αντίθεση φυσικά με το εξωτερικό.


Target Archery, barebow. Δύο έννοιες που είναι άγνωστες στο ελληνικό κοινό, αλλά η χώρα μας βρίσκει κι εκεί "διαμάντια" τα οποία λάμπουν στο εξωτερικό και φροντίζουν να φέρνουν επιτυχίες, μετάλλια, διακρίσεις. Σαν αυτό που έφερε ο Κορμπέτης στο Αϊντχόφεν λίγες εβδομάδες νωρίτερα.


"Νιώθω πιο ελεύθερος"

Ο 45χρονος Θεσσαλονικιός, είχε αφήσει τη σφραγίδα του στο περσινό Archery Trophy στη Ρώμη. Μάλλον όχι σφραγίδα...


Πιο πολύ υπόσχεση ήταν. Κι επειδή φροντίζει να τηρεί τις υποσχέσεις του, στην Ολλανδία φρόντισε να αποδείξει ότι είναι ικανός να σταθεί ανάμεσα στους καλύτερους. Κυρίως στον εαυτό του να αποδείξει και μετά στους υπόλοιπους...


Ένας τοξότης που προσπάθησε να ερωτευτεί με...συνοικέσιο το Ολυμπιακό τόξο, αλλά ερωτεύτηκε και αγάπησε το barebow.


"Όταν ξεκίνησα την τοξοβολία στράφηκα προς το Ολυμπιακό τόξο. Ωστόσο, από τη στιγμή που ξεκίνησα το barebow, όλα μου φάνηκαν πιο ελεύθερα. Ποτέ δεν υποτίμησα κανένα αγώνισμα στην τοξοβολία, απλά μετά από χρόνια εκτιμώ ότι το barebow μου δίνει μια ελευθερία που δεν μπορούν να μου προσφέρουν το Ολυμπιακό και το Σύνθετο. Νιώθω πραγματικά ελεύθερος", θα πει.


"Πρωτόγνωρα συναισθήματα"

Το 2002 αποφάσισε να ασχοληθεί με την τοξοβολία και το Ολυμπιακό τόξο. Σταμάτησε τέσσερα χρόνια αργότερα και στις αρχές του 2018 ασχολήθηκε για πρώτη φορά με το barebow.


Και όχι μόνο ασχολήθηκε, αλλά μετά από μερικούς μήνες έκανε μια εξαιρετική εμφάνιση στη Ρώμη και έπειτα από σχεδόν δύο χρόνια ήρθε και η μεγαλύτερη διάκριση της καριέρας του. Ένα χάλκινο μετάλλιο σε μια σημαντική διοργάνωση.


Αν και δεν τον γνωρίζω καλά, μπορώ να πω ότι είναι λίγο αυστηρός με τον εαυτό του. Άλλοι λεν ότι είναι δίκαιος. Ο ίδιος πάντως παρά το χάλκινο μετάλλιο ανάμεσα σε τοξότες σαφώς με μεγαλύτερη εμπειρία, εκτιμά ότι η εμφάνισή του δεν ήταν τόσο καλή...


"Σαφώς και ανταγωνίστηκα καλύτερους τοξότες από εμένα. Ήταν μια ευκαιρία να βρεθώ δίπλα τους και να αποκομίσω σημαντικές εμπειρίες, αλλά το πιο σημαντικό για μένα ήταν ότι μια τέτοια είδους διοργάνωση θα μου έδινε την ευκαιρία να βελτιωθώ. Ωστόσο, παρά το γεγονός του μεταλλίου και του τελικού αποτελέσματος δεν έμεινα ικανοποιημένος από τη γενική μου εικόνα."


"Αυτή είναι η τοξοβολία. Ένα άθλημα αυτοβελτίωσης. Η μάχη που δίνεις με τον εαυτό σου προκειμένου να τον ξεπεράσεις και να φτάσεις ακόμα πιο ψηλά και από εκεί και πέρα να έχεις τα αντίστοιχα οφέλη."


"Έτρεμε το χέρι μου στην τριάδα του τελικού"

Η πορεία του Κορμπέτη μέχρι το βάθρο ήταν σαν ένα...καρδιογράφημα. Ξεκίνησε καλά, συνέχισε μέτρια και στο τέλος έφτασε το μετάλλιο.


Από τη μία είχε να αντιμετωπίσει μια εντελώς διαφορετική συνθήκη μέσα σε όλο αυτό το...σόου και από την άλλη την εξασφάλιση του χάλκινου μεταλλίου, κάτι που έπαιξε σημαντικό ρόλο στο να μην έρθει ένα μετάλλιο διαφορετικού χρώματος...


"Όπως είπα και παραπάνω η ατμόσφαιρα, αλλά και η οργάνωση ήταν απίστευτη. Γιγαντοοθόνες που σε δείχνουν την ώρα που ετοιμάζεσαι να ρίξεις, φώτα να βλέπεις φωτογράφους να σε "σημαδεύουν". Όλα αυτά ήταν περίεργα για μένα. Δεν σου κρύβω ότι στην τελική τριάδα το χέρι μου έτρεμε."


Όσο για το πόσο τον επηρέασε η εξασφάλιση του μεταλλίου πριν από τον τελικό, ο Κορμπέτης τόνισε: "Πολύ! Όταν κατάφερα να εξασφαλίσω το μετάλλιο έχασα εντελώς τη συγκέντρωση μου. Το χέρι μου δεν άκουγε. Το μυαλό μου επίσης. Χαλάρωσα, δείγμα έλλειψης εμπειρίας."


Η Ολλανδία και η τεράστια επιτυχία του 45χρονου Έλληνα τοξότη ανήκει στον παρελθόν. Ο ίδιος πάντως δεν καθησυχάζει με το βάθρο. Αντίθετα πιστεύει ότι όλα αυτά που έζησε στο Αϊτχόφεν θα τον κάνουν ακόμα καλύτερο.


"Θα ήταν έγκλημα από πλευρά μου να καθησυχάσω με το μετάλλιο της Ολλανδίας. Συνεχίζω να κάνω ό,τι έκανα έχοντας όμως και λίγη περισσότερη εμπειρία από πριν. Συνεχίζω να προπονούμαι και να βελτιώνομαι. Αυτά δηλαδή που έκανα από την αρχή..."


Τελειώσαμε...Το φινάλε, όπως πάντα, ανήκει στον συνεντευξιαζόμενο. Στη συγκεκριμένη περίπτωση ο Κορμπέτης, έχει την ανάγκη να ευχαριστήσει δύο δικούς του ανθρώπους.


"Θέλω να ευχαριστήσω τη Βίκυ Παπαγρηγορίου, για το χώρο που μου έχει παραχωρήσει και μπορώ να προπονούμαι, αλλά και τον προπονητή μου τον Ταξιάρχη Χασαλεύρη. Χωρίς αυτούς τους δύο, ο καθένας από τη δική του πλευρά, δεν θα μπορούσα να βελτιωθώ και να αντεπεξέλθω στις απαιτήσεις του barebow. Τους ευχαριστώ πολύ."

Never Miss a Post. Subscribe Now!

© 2023 by Kathy Schulders. Proudly created with Wix.com  

  • Grey Twitter Icon
  • Grey LinkedIn Icon
  • Grey Instagram Icon
  • Grey Pinterest Icon