• Thanos Stathopoulos

Wimbledon | Djοkovic το μεγαλείο σου...

"Έσβησε" δύο Championship Point, αμφισβήτησε τη στατιστική (μόλις σε μια κατηγορία ήταν καλύτερος), κέρδισε για τρίτη σερί φορά τον επικό Roger Federer μέσα στο "σπίτι" του, κάνοντας το κεντρικό κορτ να...σωπάσει, κατέκτησε το 16ο Grand Slam της καριέρας του. Ο "αλύγιστος" Σέρβος αξίζει ένα credit παραπάνω στον μεγαλύτερο τελικό σε διάρκεια του SW19

Ναι, μπορεί ο τίτλος και ο πρόλογος να αδικούν τον Roger Federer. Ο ιστορικός τελικός της 14ης Ιουλίου όμως, όπως και να το δει κανείς, είχε έναν νικητή. Κι αυτός ήταν ο Novak Djokovic με 7-6(5), 1-6, 7-6(4), 4-6, 13-12(3).


Ποτέ δεν είχε το "δικό" του κορτ (βλ. Παρίσι, Λονδίνο). Ποτέ δεν είχε μεγαλύτερη δημοφιλία από τους Fedal. Ακόμα και σήμερα το μεγαλύτερο μέρος του κοινού στο κεντρικού κορτ του All England (και όχι μόνο) ήταν για 5 ώρες στο πλευρό του Federer. Ασχέτως των "μαγικών" που έκανε ο Σέρβος.



Αυτός όμως δεν λύγισε ποτέ! Ακόμα κι όταν ο Federer βρισκόταν μπροστά με 40-15 στο 16ο game του 5ου σετ, με τον Ελβετό να σερβίρει για τη νίκη (8-7) αυτός δεν σταμάτησε, δεν απογοητεύτηκε. Πάλεψε και δικαιώθηκε.


Μόνο σε μία από τις 10 βασικές στατιστικές κατηγορίες κατάφερε να υπερτερήσει κι αυτή ήταν τα αβίστα λάθη κάνοντας 10 λιγότερα από τον Federer (52-62). Παρά το γεγονός αυτό ο Σέρβος βγήκε νικητής!


Σήκωσε στον αέρα του Λονδίνου τον 5ο του τίτλο στο Wimbledon, αλλά και το 16ο Grand Slam στην καριέρα του πλησιάζοντας τους Federer και Nadal, που έχουν 20 και 18 αντίστοιχα τους οποίους απειλεί ακόμη περισσότερο...


Άντεξε στην αφόρητη πίεση του Ελβετού, εξαντλήθηκε, αλλά στο τέλος χαμογέλασε με νόημα. Χωρίς τους ξέφρενους πανηγυρισμούς, αλλά με απόλυτο σεβασμό απέναντι σ' έναν τεράστιο αντίπαλο. Έφαγε λίγο από το... γρασίδι του κορτ και λίγο αργότερα σήκωσε το τρόπαιο.


Τα σημεία "κλειδιά"

Η κατάκτηση του πρώτου σετ ήταν ένα σημαντικό πλεονέκτημα για τον Djokovic. Κι αυτό γιατί ο ίδιος από εκεί και πέρα, έγινε "οδηγός" και ο Federer απλά κυνηγούσε.


Αυτό όμως που μ' έκανε να ξεχωρίσω το πρώτο από το δεύτερο TB, ήταν ο τρόπος με τον οποίον το κατέκτησε καθώς βρέθηκε πίσω με 5-3 και τον Federer να έχει μία μπάλα στα χέρια για το 6-3.


Ωστόσο, με τέσσερις αναπάντητους πόντους έκανε το 7-5 και παράλληλα πήρε προβάδισμα με 1-0 στα σετ.


Η αλήθεια είναι ότι ο Federer έδειχνε να παίζει ένα πιο ορθολογικό τένις, έχοντας όμως ως βάση το εκπληκτικό σερβίς του. Όπως και στον ημιτελικό με τον Nadal, έτσι και σήμερα, όποτε ο Ελβετός έβρισκε πρώτο σερβίς ο Djokovic αντιμετώπιζε σοβαρό πρόβλημα...


Επόμενο σημείο που διέλεξα ήταν το 10o game του τρίτου σετ. Ο τελικός είχε πάρει πλέον "φωτιά" μετά από τα 2,5 "μουδιασμένα" σετ, κυρίως από την πλευρά του Djokovic, ο οποίος προσπαθούσε να...συγκρατήσει τον Federer και να παραμείνει στο παιχνίδι.


Ο Ελβετός θα φτάσει σε set-point με τον Djokovic όμως και πάλι να βρίσκει λύσεις με "βαριά" σερβίς, οδηγώντας παράλληλα το έτερο φιναλίστ σε αβίαστα λάθη.


Αυτή τη φορά το tie-break ήταν ξεκάθαρο. Το 5-1 του Djokovic έγινε μεν 5-4 από τον Federer, όμως τίποτα δεν έδειχνε ότι ο Ελβετός μπορεί να περιμένει κάτι περισσότερο. Το 7-4 έδωσε και πάλι προβάδισμα στο Σέρβο με 2-1.


Μετά από μία ακόμη εύκολη ισοφάριση του Federer (6-4), o Djokovic ετοιμάστηκε για το τελευταίο σετ του τελικού. Η διαφορά του τέταρτου με το δεύτερο σετ (6-1), ήταν ότι ο Σέρβος κατάφερε, για πρώτη φορά στο παιχνίδι, να φτάσει σε break-point (και λίγο αργότερα σε break) μετά από τέσσερα σετ! Το σερβίς του Federer δεχόταν το πρώτο πλήγμα....


Στο decider ο Djokovic μπήκε πολύ καλύτερα και για να βάζουμε τα πράγματα στη σωστή τους διάσταση, θα μπορούσε να είχε προηγηθεί με δύο break στο έκτο game.


Αντ' αυτού στην πρώτη προσπάθεια (τέταρτο game) ο Federer επέστρεψε από το 15-40 και σβήνοντας συνολικά τρία break-point έφτασε σε hold (2-2).


Το επόμενο service game του Ελβετού όμως ο Djokovic είχε τις λύσεις για να "σπάσει" το σερβίς του Ελβετού και να προηγηθεί με 4-2 σε ένα κομβικό σημείο.


Αυτή ήταν η πρώτη φορά που το μεγαλύτερο μέρος του κοινού στο κεντρικό κορτ "πάγωσε". Όμως η αντίδραση του Federer ήταν εκπληκτική, καθώς πήρε άμεσα πίσω το χαμένο του σερβίς και μ' ένα hold στη συνέχεια ισοφάρισε σε 4-4.


Τρίτο σημαντικό σημείο του τελικού ήταν φυσικά τόσο το 15ο, όσο και το 16ο game του 5ου σετ. Ο Federer με μικρή (ως μεγάλη) δόση "μαγείας" θα γυρίσει από το 30-0, στο σερβίς του Djokovic, κάνοντας το break παίρνοντας προβάδισμα με 8-7.


Η απόλυτη αποθέωση. Ο Federer τέσσερις πόντους μακριά από την "εξιλέωση" του 9-7 του 2008 κόντρα στον Rafa Nadal. Ένα... δικό του 9-7 θα του χάριζε το 21ο Grand Slam.


Οι τέσσερις πόντοι έγιναν μόλις ένας (40-15). Τη στιγμή που σέρβιρε ο Ελβετός το κοινό του κεντρικού κόρτ απλά δεν... ανέπνεε. Αυτός όμως που πήρε βαθιά ανάσα ήταν ο Novak Djokovic χάρη στο αβίαστο λάθος από το forehand του Ελβετού, ο οποίος όμως είχε άλλη μια ευκαιρία (40-30).



Η απόφαση του Federer να προσεγγίσει το φιλέ γι' ένα γρήγορο φινάλε, αποδείχτηκε η καλύτερη, αλλά για τον Djokovic που μ' ένα εκπληκτικό passing shot ισοφάρισε σε 40-40.


Από εκεί και πέρα ακολούθησαν δύο αβίαστα λάθη του Federer, ο οποίος έχασε μια μοναδική ευκαιρία για να κλείσει τον τελικό.


Το τέταρτο σημείο-κλειδί ήταν στο 23ο game με τον Djokovic να παίρνει προβάδισμα στο σερβίς του με 40-15. Ο Federer όχι μόνο έχει τις δυνάμεις, αλλά παίζοντας σαν να έχει μπει εκείνη την ώρα στο κορτ, κάνει απίθανα πράγματα φτάνοντας σε break-point δύο φορές.


Αλλά και στις δύο ο Djokovic ήταν εκεί. Συγκεντρωμένος και αποφασισμένος να μην δώσει άλλη ευκαιρία στον αντίπαλό του να σερβίρει για τη νίκη. Η "συνδρομή" του Federer για τα χαμένα δύο break-point ήταν τρία αβίαστα λάθη. Ο Djokovic ισοφαρίσει σε 12-12 και οι δύο φιναλίστ θα έλυναν τις διαφορές τους στο ιστορικό tie-break.



Για μια ακόμη φορά όμως ο Djokovic ήταν εκπληκτικός. Ο Σέρβος ήξερε ακριβώς τι έπρεπε να κάνει. Το ξεκάθαρο πλάνο του οδηγούσε τον Federer σε συνεχόμενα λάθη.


Χαρακτηριστικά να αναφέρω ότι οι τέσσερις πρώτοι πόντοι του Djokovic (4-1) προήλθαν από λάθη, είτε αβίαστα είτε με υπό πίεση, από τον Federer.


To 6-3 δεν έδινε αμφιβολία για τον νικητή. Κανείς δεν μπορεί να γυρίσει τέτοιο σκορ σε tie-break όταν έχει απέναντί του τον Djokovic. Το 7-3 πιστοποίησε την ανωτερότητα του 32χρονου στα tie-break και του χάρισε έναν ακόμη major τίτλο.



Ένα στατιστικό στοιχείο ήταν αρκετό...

Οι αριθμοί λένε πάντα την αλήθεια. Ειδικά όταν πρόκειται για το τένις. Ένα άθλημα που σε γενικές γραμμές στηρίζεται στους αριθμούς. Ωστόσο, στον 133ο τελικό του Wimbledon ο Djokovic κατάφερε να αμφισβητήσει ακόμα και τη στατιστική.


Ας τα πάρω από την αρχή...Σε 10 (τις πιο βασικές) στατιστικές κατηγορίες ο Novak Djokovic υπολείπονταν του Federer.


O Σέρβος τελείωσε τον τελικό με 10 άσους (9 διπλά λάθη), την ίδια ώρα που ο Federer είχε 25 (6 διπλά λάθη). Ο Djokovic πέρασε 62% πρώτα σερβίς (136/219) με τον Ελβετό να έχει 63% (127/203).


Στους κερδισμένους πόντους στο πρώτο σερβίς ο νούμερο 1 του κόσμου κέρδισε το 74% (101/136) με τον Federer να κερδίζει το 79% (100/127), ενώ στο δεύτερο τα νούμερα ήταν 47% για τον Djokovic (39/83) και 51% για τον Federer (39/76).



O Ελβετός κυριάρχησε στο φιλέ έχοντας 78% (51/65) με τον Djokovic να έχει 63% (24/38), ενώ ακόμα και στα break-point ο Federer ολοκλήρωσε τον τελικό με 7/13 (54%), την ίδια ώρα που ο Djokovic είχε 3/8 (38%).


O Federer κυριάρχησε στους winner σταματώντας στους 94 με τον Djokovic να έχει 54, ενώ ο νούμερο 3 του κόσμου είχε ακόμα και περισσότερους συνολικά πόντους κατακτώντας 218 με τον Σέρβο να έχει 204.


Στο μοναδικό στατιστικό στοιχείο που ο Djokovic ήταν καλύτερος ήταν στα αβίαστα λάθη, κάνοντας 10 λιγότερα (52-62). Αυτό, όπως αποδείχθηκε, ήταν αρκετό για τον Σέρβο για να πάρει τη νίκη στον μεγαλύτερο σε διάρκεια τελικό της διοργάνωσης (τέσσερις ώρες και 55 λεπτά) ξεπερνώντας εκείνον του 2008 (τέσσερις ώρες και 48 λεπτά).


Never Miss a Post. Subscribe Now!

© 2023 by Kathy Schulders. Proudly created with Wix.com  

  • Grey Twitter Icon
  • Grey LinkedIn Icon
  • Grey Instagram Icon
  • Grey Pinterest Icon