• Thanos Stathopoulos

Wimbledon | Είναι οι Big 3 και είναι ασταμάτητοι...

Roger Federer, Rafa Nadal και Novak Djokovic θα βρεθούν στα ημιτελικά του 133ου Wimbledon μετά από τις επιβλητικές νίκες τους κόντρα σε Kei Nishikori, Sam Querrey και David Goffin. Πρώτος ημιτελικός Grand Slam καριέρας για τον εκπληκτικό Roberto Bautista Agut

Κυρίαρχοι; Ναι! Ανίκητοι; Σχεδόν. Άθικτοι; Όταν μιλάμε και για τους τρεις μαζί ναι, χωρίς αμφιβολία!


Roger Federer, Rafa Nadal και Novak Djokovic θα βρεθούν για μία ακόμη φορά σε ημιτελικά ενός Grand Slam. To "Big 3" σαφώς και δεν είναι τυχαίο. Εκφράζει απόλυτα αυτά που έχουν καταφέρει τα τελευταία 16 χρόνια αυτοί οι μεγάλοι παίκτες.


Προσωπική μου εκτίμηση είναι ότι δύσκολα κάποιος θα ξεπεράσει, έστω και τα μισά από τα ρεκόρ που έχουν σημειώσει. Κι αν γίνει αυτό, πιστεύω ότι θα πρέπει να περιμένουμε αρκετά χρόνια για να δούμε κάτι ανάλογο...


Δεν θα σταθώ αγωνιστικά στο τι έκανε ο καθένας στα προημιτελικά του 133ου Wimbledon. Σε καμία περίπτωση φυσικά δεν υποτιμώ την αξία του Kei Nishikori (12 προημιτελικοί σε Grand Slam και μια παρουσία σε τελικό), ούτε του Sam Querrey (έναν εκ των κορυφαίων πλέον σέρβερ), ούτε του David Goffin (φιναλίστ σε ATP Tour Final).


Δεν θα αναφέρω τίποτα αγωνιστικό κι αυτό επειδή δεν είναι το ζητούμενο σ' αυτό το άρθρο. Όπως επίσης δεν έχω την πρόθεση να αναλύσω τα επιτεύγματα του καθενός εκ των τριών ξεχωριστά.


Οι 100 νίκες στο Wimbledon του Federer, η 32η συμμετοχή σε ημιτελικό Grand Slam του Nadal, αλλά και η 9η παρουσία του Djokovic στα ημιτελικά του All England, επίδοση με την οποία έπιασε τους Boris Beger, Arthur Gore και Herbert Lawford, έχουν τη δική τους σημασία, αλλά δεν είναι αυτό που θα με απασχολήσει για την ώρα.


Θα αναφερθώ στους Big 3 ως ένα... σώμα. Σαν να είναι και οι τρεις ένας τενίστας. Τρεις παίκτες οι οποίοι έφεραν την επανάσταση στο άθλημα. Έφεραν περισσότερο κόσμο στο τένις και το πιο σημαντικό είναι ότι μέσα από αυτούς μάθαμε το τένις στο υψηλότερό του επίπεδο.


Τρεις παίκτες οι οποίοι έχουν ξεπεράσει σχεδόν τους πάντες, που έγραψαν τη δική τους ιστορία στο παρελθόν. Το τένις ουσιαστικά μοιάζει να ξεκίνησε από το 2003 τη χρονιά που ο Roger Federer έκανε την αρχή κατακτώντας το πρώτο του Grand Slam, στον τελικό της 30ης Ιουλίου στο Λονδίνο κόντρα στον Μαρκ Φιλιππούση. Ήταν η αρχή του "Αρμαγεδδώνα" που για τα επόμενα 16 χρόνια θα διέλυε τα πάντα στο πέρασμά του...


Χρειάστηκε να περάσουν δύο χρόνια για να βρει ο Federer τον δεύτερο άξιο συμπαραστάτη, στο πρόσωπο του Rafa Nadal, ο οποίος την Άνοιξη του 2005 ξεκινούσε τη δική του "αυτοκρατορία" στο Παρίσι, κατακτώντας το πρώτο από τα 12 Roland Garros που θα ακολουθούσαν, επικρατώντας στον τελικό του Αργεντινού, Mariano Puerta.


Την...παρέα συμπλήρωσε ο Novak Djokovic. Ο απόλυτα ολοκληρωμένος παίκτης. Ίσως πιο ολοκληρωμένος και από τους Fedal, ο οποίος σήκωνε το τρίτο...λάβαρο της επανάστασης από τη Μελβούρνη, την "αυγή" του 2008, κάνοντας την ανατροπή στον τελικό απέναντι στο Γάλλο, Jo-Wilifried Tsonga.


Λονδίνο, Παρίσι, Μελβούρνη. Τρεις διαφορετικές αφετηρίες για τρεις τενίστες που μέχρι και σήμερα επιμένουν να ελέγχουν το παγκόσμιο τένις παρασέρνοντας τα πάντα στο διάβα τους. Κι ας έχουν συνολική ηλικία 102 ετών!


Φωτό: trolltennis.com

Τα νούμερα πραγματικά τρομάζουν. Όσοι προσπάθησαν να τους κοντράρουν το μόνο που κατάφεραν ήταν να ζήσουν μια παροδική ικανοποίηση. Μια γενιά, η οποία μπορεί να χαρακτηριστεί η πιο πετυχημένη όλων των εποχών.


Φανταστείτε τι θα γινόταν αν ο Andy Murray συνέχιζε να κάνει αυτό που ξεκίνησε το 2016, γεγονός που τον έφερε στην κορυφή του κόσμου ή αν ο Juan Martin del Potro δεν είχε τόσες πολλές ατυχίες με τους αλλεπάλληλους τραυματισμούς...Τότε θα μιλούσαμε για τους Big 5!


Οι 53 τίτλοι σε 64 Grand Slam!

Όσοι κι αν ορισμένοι παίκτες προσπάθησαν να μπουν ανάμεσά τους δεν τα κατάφεραν. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι από το Wimbledon του 2003 και μετά οι Big 3 έχασαν τον τίτλο σε major tournament, μόλις 11 φορές! Μόλις 11!


Αντίθετα κατέκτησαν 53, με τον Federer να έχει τους περισσότερους (20) και τους Nadal (18) και Djokovic (15) να ακολουθούν σε απόσταση αναπνοής.


Την ερχόμενη Κυριακή τουλάχιστον ένας από τους τρεις θα βρεθεί σ' έναν ακόμα τελικό Grand Slam. Αυτό θα συμβεί για 60η φορά σε 65 τελικούς! Πραγματικά απίστευτο νούμερο....


Δεν συμπεριλαμβάνονται οι τρεις τίτλοι των Andry Roddick (2003 | US Open),Gaston Gaudio (2004 | Roland Garros) και Marat Saffin (2005 | Australian Open) και

Στις πέντε περιπτώσεις που σε τελικό Grand Slam δεν είχαμε παρουσία ενός εκ των Federer, Nadal και Djokovic ήταν το 2003, στην αναμέτρηση του Andy Roddick με τον Juan Carlos Ferrero (US Open), το 2004 στον τελικό του Gaston Gaudio με τον Guillermo Coria (Roland Garros), το 2005 στο παιχνίδι του Marat Safin με τον Lleyton Hewitt (Australian Open), το 2014 στον αγώνα του Marin Cilic με τον Kei Nishikori (US Open) και το 2016 όπου ο Andy Murray αντιμετώπισε τον Milos Raonic (Wimbledon).


Σε όλους τους άλλους τελικούς είχαμε πάντα την παρουσία ενός τουλάχιστον από τους Big 3, ενώ από το 2005 δεν έλειψαν ποτέ (κυρίως ελέω Nadal) από τον τελικό της διοργάνωσης του Roland Garros


Και μια που είμαστε λίγες ημέρες πριν από τον τελικό του Wimbledon, αξίζει να αναφέρω ότι από το 2003 και μετά οι Big 3 έχουν κατακτήσει τους 14 από τους 16 τίτλους του All England! Μάλιστα ο μοναδικός που κατάφερε να "σπάσει" την...τρόικα ήταν ο Andy Murray με τους δύο τίτλους που κατέκτησε το 2013 και το 2016.


Η γενιά που έχασε το "τρένο" και η γενιά που προσπαθεί...

Ακούω, διαβάζω, βλέπω. Συζητήσεις, άρθρα, αναλύσεις για το τι φταίει και βλέπουμε πάντα αυτούς τους τρεις απίθανούς τύπους να "κατασπαράζουν" τα Grand Slam τα τελευταία 16 χρόνια.


Δεν είναι λίγοι αυτοί που θέλουν να δουν κάτι διαφορετικό. Να δουν έναν ή και περισσότερους παίκτες να παίρνουν τα σκήπτρα από τους τρεις "φρουρούς" των major. Μέσα σε αυτούς ήταν και ο νούμερο 6 του κόσμου Στέφανος Τσιτσιπάς.


Οι δηλώσεις του-εκτιμώ-ότι δεν παρουσιάστηκαν με τον καλύτερο τρόπο από τον Τύπο κι αυτό γιατί απομονώθηκε μέρος του, το οποίο (μάλλον) θα πουλούσε περισσότερο στα ΜΜΕ, όπως για παράδειγμα ο τίτλος που βλέπετε παρακάτω...

Ωστόσο, το περίφημο και πλέον...viral "boring" βγήκε από τα χείλη του κορυφαίου Έλληνα τενίστα, αν και για μένα οι αμέσως επόμενες λέξεις ήταν και οι πιο σημαντικές.


"Θέλω να είμαι ειλικρινής. Στο φετινό Wimbledon περιμένω κάτι διαφορετικό" είχε πει κατά τη παραμονή του στο Queens Club. "Είναι βαρετό να βλέπουμε τους ίδιους παίκτες να κερδίζουν συνέχεια".


Όμως στη συνέχεια έβαλε τα πράγματα στη σωστή τους διάσταση, λέγοντας: "Είμαστε κι εμείς εξίσου υπεύθυνοι γι' αυτό. Εμείς που εκπροσωπούμε τη νέα γενιά πρέπει να δουλέψουμε σκληρά και να πιστέψουμε στους εαυτούς μας για να μπορέσουμε να τους κερδίσουμε".


Προσωπικά διαφωνώ με τα λόγια του Τσιτσιπά, ειδικά στο δεύτερο κομμάτι. Η γενιά του δεν ήταν "σεταρισμένη" για να αντιμετωπίσει τους Big 3. Αυτό έπρεπε να το είχαν ήδη κάνει ο Dimitrov, o Thiem, o Κύργιος, ο Raonic, o Cilic και οι υπόλοιποι της συγκεκριμένης "φουρνιάς".


Η γενιά των Τσιτσιπά, Zverev ήρθαν για να ξεπεράσουν τους παραπάνω, κάτι που κάνουν ήδη με μεγάλη επιτυχία και μάλιστα εδώ και καιρό. Ουσιαστικά οι NextGen για μένα βαδίζουν στο σωστό δρόμο. Το να κοντράρουν παίκτες όπως ο Federer, Nadal και Djokovic, αρχικά δεν είναι δίκαιο να το απαιτούμε και κατ' επέκταση είναι πολύ δύσκολο.


Το χάσμα που άφησαν οι...ενδιάμεσοι είναι μεγάλο και δύσκολα γεφυρώνεται. Η μετάβαση δεν έγινε σωστά με αποτέλεσμα οι Big 3 να κερδίσουν τον απαραίτητο χρόνο, είτε για να αλλάξουν το παιχνίδι τους, είτε να επουλώσουν τις "πληγές" από τους διάφορους τραυματισμούς και να γίνουν ακόμα πιο ισχυροί.


Στο ίδιο μήκος κύματος ήταν και οι δηλώσεις του Alexander Zverev, ο οποίος είχε υπογραμμίσει σε συνέντευξη Τύπου πριν το Wimbledon, ότι η "νέα γενιά θα πρέπει να βρει τρόπους και να κοντράρει τους Big 3 κυρίως μέσα στα μεγάλα τουρνουά".


Από την πλευρά του ο Boris Beker, ο νεότερος ηλικιακά παίκτης που κατέκτησε το Wimbledon (17 ετών), σε συνέντευξή του εμφανίστηκε πεπεισμένος ότι οι νέοι παίκτες αργά ή γρήγορα θα πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους και η κατάσταση θα αλλάξει.


"Είμαι πεπεισμένος ότι θα συμβεί. Πρέπει να συμβεί. Στο τένις, για κάποιο λόγο, πλέον χρειάζεται αρκετός χρόνος για να φτάσεις στην επιτυχία. Και αυτό δεν έχει καμία σχέση με το forehand και το Backhand", τόνισε ο Γερμανός.


Βέβαια, οι προβλέψεις του Beker πάντα ελλόχευαν κινδύνους πλήρης αστοχίας...Πάρτε για παράδειγμα τις δηλώσεις που είχε κάνει το 2015, στο BBC, όταν "προειδοποιούσε" ότι το τένις κινδυνεύει να ξεμείνει από προσωπικότητες, ξεχωρίζοντας ως συνεχιστές των Federer και Nadal τους... Νικ Κύργιο και Θανάση Κοκκινάκη!

Οι NextGen ξεκάθαρα θα πρέπει να περιμένουν την αποχώρηση των Big 3 ή την αγωνιστική τους πτώση, αν και το δεύτερο δεν φαίνεται ακόμα στον ορίζοντα. Τότε όμως θα έχουν όλο το χρόνο για να ξεκινήσουν τη δική τους πορεία. Αυτή που θα αφήσουν στους επόμενους.

Διάβασα κάπου για το... ερώτημα που θα προκύψει όταν Federer, Nadal και Djokovic αφήσουν μια και καλή τις ρακέτες τους στο κορτ, για το αν θα σταματήσει να υπάρχει το ίδιο ενδιαφέρον από τους φίλους του αθλήματος.

Μα αυτό ακριβώς ήταν και αυτό που πέτυχαν αυτοί οι τρεις. Να μας μάθουν τένις. Η...λοβοτομή πέτυχε. Όταν φύγουν η ιστορία θα γράφεται από άλλα χέρια. Το τένις όμως δεν θα σταματήσει ποτέ να έχει ενδιαφέρον. Και κύριοι υπεύθυνοι είναι οι Big 3...


Έγραψε ιστορία ο Bautista Agut

Βέβαια υπάρχει και ο τέταρτος (και ουχί καταϊδρωμένος) στη φετινή τετράδα του Wimbledon. Το όνομά του μπορεί να μην έχει την ίδια βαρύτητα με των Big 3, ωστόσο την περασμένη Τετάρτη έγραψε τη δική του ιστορία στο All England.


Μετά τους Manuel Alonso-Areyzaga (1921), Manuel Santana (1963, 1966), Andres Gimeno (1970), Manuel Orantes (1972) και φυσικά τον Rafa Nadal (2006, 2008, 2010, 2011, 2018, 2019), ο Roberto Bautista Agut έγινε ο έκτος Ισπανός παίκτης που φτάνει στα ημιτελικά της διοργάνωσης.


Αναμφίβολα μια τεράστια επιτυχία για τον 31χρονο από τη Βαλενθιάνικη επαρχιακή πόλη Καστεγιόν Ντε Λα Πλανα, ο οποίος θα βρεθεί σε ημιτελικά Grand Slam για πρώτη φορά στην καριέρα του και θα βρεθεί αντιμέτωπος με τον νούμερο 1 του κόσμου, Novak Djokovic, κόντρα στον οποίον μετράει τρεις νίκες και επτά ήττες σε 10 αναμετρήσεις.


Η πορεία του αθόρυβη και ουσιαστική. Μάλιστα στον προημιτελικό απέναντι στον Αργεντινό Guido Pella απώλεσε το πρώτο του σετ στο τουρνουά στο οποίο κέρδισε διαδοχικά τους Peter Gojowczyk (Γερμανία), Steve Darcis (Βέλγιο), Karen Kahcanov (Ρωσία) και Benoite Paire (Γαλλία).


"Νομίζω ότι κάνω ένα πολύ καλό τουρνουά. Έπαιξα αρκετά καλά την πρώτη εβδομάδα, ενώ σήμερα κέρδισα έναν πολύ δύσκολο αντίπαλο. Ο Guido είναι ένας εξαιρετικός παίκτης που έκανε μεγάλες νίκες στο τουρνουά και δυσκολεύτηκα αρκετά για να φτάσω στη νίκη. Είμαι πολύ χαρούμενος που θα αγωνιστώ στα ημιτελικά του τουρνουά", δήλωσε.


Σίγουρα μπροστά μας έχουμε ένα ακόμη "συλλεκτικό" Fedal, με τον Roger Federer να υποδέχεται, αυτή τη φορά στη δική του...έδρα, τον Rafa Nadal μετά από τον...ανεμοδαρμένο προημιτελικό του Roland Garros. Μέσα στην ημέρα θα έχουμε την ευκαιρία να πούμε πολλά και γι αυτό το θρυλικό ζευγάρι το οποίο αναμένεται να γνωρίσει ένα ακόμα μεγαλοπρεπές standing ovation...

Never Miss a Post. Subscribe Now!

© 2023 by Kathy Schulders. Proudly created with Wix.com  

  • Grey Twitter Icon
  • Grey LinkedIn Icon
  • Grey Instagram Icon
  • Grey Pinterest Icon